Frasier verdiende zijn reputatie als een van de scherpste sitcoms op televisie door scherpzinnig schrijven en een levendige Seattle-setting. De aflevering “The Matchmaker” uit seizoen 2 springt eruit als een perfect voorbeeld van hoe de serie simpele misverstanden omzette in blijvend komisch goud.
Wanneer Daphne haar eenzaamheid bekent, regelt Frasier een afspraakje met zijn nieuwe programmamanager Tom. Frasier weet niet dat Tom homo is en de uitnodiging als romantisch belang opvat. De daaropvolgende verwarring slaat ook over naar Niles en Martin, terwijl Roz’ stilzwijgen de situatie nog verergert na een ruzie met Frasier.
De humor blijft geworteld in miscommunicatie in plaats van stereotypen. Opmerkingen over het uitzicht vanuit het appartement en familiedynamiek komen perfect over dankzij de timing van de cast en het script van Joe Keenan.
Keenan wilde meer farce in de serie brengen. Dat lukte. Latere afleveringen gingen dieper in op vergelijkbare plotlijnen met persoonsverwisseling, zoals “The Two Mrs. Cranes”, waarin Daphne en Roz worden aangezien voor echtgenotes.
De aflevering sleepte prijzen in de wacht, waaronder een GLAAD Award, een Writers Guild-prijs voor Keenan en een Directors Guild Award voor medebedenker David Lee, die de regie deed.
De prestatie van Eric Lutes als Tom trok aandacht. Hij sloot zich al snel aan bij de cast van Caroline in the City als Del Cassidy, de aan- en uitgaande liefde van cartoonist Caroline Duffy. De NBC-serie werd uitgezonden tussen Seinfeld en ER en kende redelijk succes.
Keenan bleef tot het einde bij Frasier werken en fungeerde uiteindelijk als showrunner en schreef mee aan de finale. “The Matchmaker” blijft een ijkpunt voor hoe één goed geschreven aflevering de toon kan bepalen en deuren kan openen voor carrières.