Een nieuwe documentaire met de titel Barbara Forever vestigt opnieuw de aandacht op de baanbrekende carrière van filmmaker Barbara Hammer, een van de vroegste en meest invloedrijke stemmen in de queer cinema. Geregisseerd door Brydie O’Connor, put de film sterk uit Hammer’s persoonlijke archieven die nu worden bewaard aan Yale University en komt met sterke festivalsteun voorafgaand aan de beperkte release.
Hammer, die in 2019 op 79-jarige leeftijd overleed, liet tientallen films na in experimentele, erotische en documentaire stijlen. Haar levenspartner en executeur Florrie Burke verschijnt in de documentaire terwijl ze dozen en filmblikken doorzoekt, wat de enorme hoeveelheid bewaard materiaal benadrukt. O’Connor, die eerder de korte film Love, Barbara uit 2022 maakte, vormt deze overvloed tot een dynamische speelfilm die Hammer’s rusteloze creativiteit en persoonlijke ontwikkeling belicht.
De film volgt Hammer’s artistieke reis nadat ze op haar laat-twintigste een Super 8-camera oppakte. Vroege werken zoals de korte film Dyketactics uit 1974 legden lesbische intimiteit vast met nadruk op aanraking en het vrouwelijk lichaam. Latere projecten breidden zich uit tot performancestukken zoals Double Strength en bredere verkenningen van de queer geschiedenis, waaronder Nitrate Kisses en History Lessons. Hammer’s eigen vertelling en beeldmateriaal geven zowel de sensualiteit als de politieke drijfveer achter haar oeuvre weer.
Naast de biografische inhoud onderscheidt Barbara Forever zich door de vaardige samenstelling van uiteenlopend materiaal. De film won de Jonathan Oppenheim Editing Award op Sundance, een onderscheiding die de uitdaging erkent om decennia aan beeldmateriaal tot een samenhangend verhaal te weven. O’Connor’s aanpak respecteert Hammer’s collaboratieve geest, inclusief haar gewoonte om onvoltooide projecten door te geven aan jongere filmmakers.
Met uitvoerend producenten waaronder Kristen Stewart heeft de documentaire meerdere festivalprijzen gewonnen. Het biedt zowel trouwe bewonderaars als nieuwkomers een beknopte maar gelaagde kennismaking met Hammer’s bijdragen. Nu de film van het festivalcircuit overgaat naar beperkte distributie, positioneert het zich als een essentieel startpunt om een filmmaker te begrijpen wiens invloed blijft groeien.