Op een koele oktoberdag in het Bois de Vincennes in Parijs stapt FKA twigs het Amerika van de jaren vijftig binnen. Gekleed in een crèmekleurige gestreepte jas, een donker baret en zwarte leren handschoenen is de Britse zangeres en danseres voor dag en dauw opgestaan voor een transformatie in Josephine Baker, de baanbrekende artieste en activiste.
Tegenover haar staat de Oscar-genomineerde actrice Aunjanue Ellis-Taylor als Bakers moeder in een intense begraafscène. Het moment vat de emotionele kern van het nieuwe filmproject van regisseur Maïmouna Doucouré samen.
Doucouré, bekend van de Sundance-winnaar Cuties en Hawa, koos ervoor om verder te gaan dan het vertrouwde beeld van Baker als triomfantelijk icoon dat werd opgenomen in het Panthéon. In plaats daarvan richt ze zich op de persoonlijke worstelingen die haar kracht hebben gesmeed.
Wat voor mij het belangrijkst is, is niet alleen Josephine neer te zetten als die krachtige vrouw, dat icoon dat in het Panthéon werd opgenomen. Dat kennen we al. Ik wil het verhaal vertellen van de vrouw achter het icoon.
Het verhaal draait om Bakers terugkeer naar de Verenigde Staten in 1951. Na roem en relatieve vrijheid in Frankrijk te hebben gevonden, wordt ze geconfronteerd met de segregatie die ze jaren eerder ontvluchtte. Terugblikken tonen haar jeugd in St. Louis, haar opkomst bij de Folies Bergère in het Parijs van de jaren twintig, haar werk voor het Franse verzet in de Tweede Wereldoorlog en haar latere activisme.
Het project behoort tot de grootste Franse biopics van de afgelopen jaren. Studiocanal is coproducent samen met Bien ou Bien Productions en verzorgt de internationale verkoop. De productie gebruikt ongeveer 2400 figuranten voor de grote cabaretscènes en wordt volledig in Europa opgenomen, met locaties in Frankrijk en Sofia, Bulgarije.
Doucouré auditieerde gevestigde sterren en nieuwkomers in Londen, New York en Los Angeles. Iedere kandidaat moest zingen, dansen en dramatische scènes spelen. Twigs viel meteen op.
Ik begon letterlijk te huilen omdat ik plotseling Josephine Baker zag. Ik vergat helemaal dat ik de scène zelf had geschreven. Ik vergat dat ik in een auditieruimte zat.
Twigs moest snel Frans leren, schakelen tussen Amerikaanse accenten uit verschillende decennia en Bakers unieke podiumpresentie vangen zonder simpele imitatie. De rol beslaat meerdere tijdperken en vereist zowel acteren als live optreden.
Minstens zestien eerdere pogingen om Bakers leven te verfilmen waren mislukt. Het huidige team werkte vier jaar aan de ontwikkeling. Ze verankerden het verhaal in één sleutelperiode in plaats van een volledige biografie van de wieg tot het graf te proberen. Kostuumontwerper Emmanuelle Youchnovski maakte elk kledingstuk van nul af aan, inclusief een zorgvuldig aangepaste versie van de beroemde bananenschort.
Production designer Stéphane Rosenbaum reconstrueerde straten uit St. Louis in 1918 op een parkeerplaats in een Parijse voorstad en gebruikte led-schermen voor exterieurs uit Miami in de jaren vijftig. De cast bestaat onder meer uit Giuseppe Maggio, Grégory Montel en Benjamin Millepied.
Doucouré ziet duidelijke verbanden tussen Bakers strijd tegen segregatie en fascisme en de verdeeldheid van vandaag. Ze wijst op Bakers humanistische blik en erkent tegelijk haar verzet tegen de beperkingen die aan vrouwen werden opgelegd. De productie krijgt steun van Bakers zonen en de Rainbow Tribe.
De opnames zijn halverwege november afgerond. Doucouré stelt zich voor dat Bakers geest over de set waakt terwijl de film zich voorbereidt op een brede internationale release via de wereldwijde territoria van Studiocanal.