Félix Gall heeft een lang en veeleisend pad afgelegd om zich te scharen onder de besten in de Vuelta a España. De Argentijnse renner, die dit jaar het podium nastreeft na dat vorig jaar al te hebben bereikt in de Giro d'Italia, geeft toe dat hij nooit had durven dromen zo ver te komen in een grote ronde en dat zijn vooruitgang geduld en zelfkennis heeft gevraagd.
In een interview met Marca legt Gall uit dat hij nooit grote ambities had vanaf het begin. 'Een van mijn dromen was de Vuelta winnen. Voor de rest wil ik het beste van mezelf geven, seizoen per seizoen kijken en zien waar het me brengt', zegt hij. Drie jaar geleden zag hij zichzelf niet in deze positie, maar deze winter stelde hij zich het doel om op een podium van een grote ronde te staan en dat lukte het jaar ervoor. Het huidige seizoen blijft positief en er is nog een week over om voor die plek te strijden.
Wereldkampioen bij de junioren op de weg in 2015, deed Gall er lang over om zijn profiel als renner te begrijpen. De stap naar de elite en de lange afstanden bleken een groter uitdaging dan verwacht, verergerd doordat hij later met de sport begon. Zich vergelijken met generatiegenoten als Tadej Pogačar maakte het proces nog lastiger. 'Het was gekkenwerk. Hij is de beste renner uit de geschiedenis', erkent hij. Pas bij zijn huidige team vond hij de steun die nodig was om jaar na jaar te groeien.
Gall geeft toe dat zijn grootste obstakel is geweest om zichzelf als renner te begrijpen en zijn sterke en zwakke punten te leren kennen. Nu voelt hij zich comfortabeler en weet hij wat hij kan bieden. De druk om een koers met grote ambities te leiden bestaat, maar ook het vertrouwen dat is opgebouwd na seizoenen van consistentie en opvallende vooruitgang.
Momenteel tweede in het algemeen klassement, komt Gall met het duidelijke doel om op het podium te eindigen. Hij erkent het voordeel van Enric Mas en verwacht dat die dat zal uitbreiden in de tijdrit, waar de Mallorcaan zeer solide oogt. 'Ik denk niet dat hij zwaktes heeft. Het is super indrukwekkend', zegt hij over de leider. Hij waardeert ook Primoz Roglic als de beste tijdrijder van het klassement en verwacht dat die hem tijd kan afsnoepen in dat onderdeel.
Om aan de eindzege te denken, schat Gall dat hij ongeveer negentig seconden voorsprong nodig heeft voor de twee laatste bergetappes. 'Als het verschil anderhalve minuut is, wordt het heel moeilijk. Als het maar om seconden gaat, kunnen we denken dat er iets mogelijk is', voegt hij eraan toe, met behoud van realisme ondanks de week die nog voor de boeg ligt.
Hoewel hij de tijdrit niet vreest, erkent Gall dat het niet zijn sterkste punt is en dat hij nog ruimte heeft om te verbeteren in dat specialisme. Daarentegen voelt hij zich erg sterk in de bergetappes. Na de tweede plaats in de Giro zou een nieuw podium hem tevreden stellen: 'Als ik dat hier kan herhalen, ben ik blij en tevreden met dit seizoen'.
Het succes zien van renners uit zijn generatie als Pogačar of Marc Hirschi bezorgde hem stress in de eerste jaren. 'Dat stressde me enorm', bekent hij. De ommekeer kwam toen hij stopte met vergelijken en zich richtte op zijn eigen ontwikkeling: 'Mezelf vergelijken met mijn versie van gisteren of van een jaar geleden'.
Als ik met de trofee kan eindigen, zou dat ongelofelijk zijn. Het zou het resultaat zijn van alle investering en het harde werk dat ik tijdens mijn carrière heb geleverd.
Gall blijft voorzichtig tot het einde. Hij weet dat tot de finish niets beslist is en dat er in het wielrennen veel kan gebeuren in de laatste dagen. Zijn consistentie en de fysieke vooruitgang van dit jaar zijn zijn beste wapens voor de slotfase van La Vuelta.