Nu halloween nadert, openen Eurogamer-medewerkers de nieuwste editie van hun vaste gamingoverzicht met een persoonlijke noot. Een schrijver vertelt over een onheilspellende backstage-ervaring bij een theaterproductie, wat een passend griezelige toon zet voor de reflecties van deze week.
De schrijver beschrijft hoe hij zich voorbereidde op een aankomend toneelstuk toen een collega meldde net iemand te hebben gesproken die precies op hem leek. Het gordijn bewoog alsof er iemand langs was gelopen, waardoor de gewoonlijk onverschrokken acteur zichtbaar van slag was. Het incident maakte een diepe indruk en zorgde ervoor dat alleen zijn in de kleedkamer een stuk minder prettig werd.
Marie richt zich op een bewuste, rustige opbouw in een farmsimulatie met bovennatuurlijke elementen. Lessen uit eerdere overhaaste pogingen met vergelijkbare titels hebben geleid tot een langzamer tempo, zodat er meer van het spel genoten kan worden zonder de neiging om opnieuw te beginnen. De huidige opzet omvat stallen voor vee, groentebedden, een wijngaard met verwerkingsapparatuur en de eerste werkzaamheden aan een strandgebied waar nog definitieve plannen voor ontbreken.
Onverwachte ontwikkelingen zijn onder meer het zien van een personage genaamd Death dat probeert te koken, iets wat aan het begin van het jaar niet was voorzien. Marie blijft optimistisch over het vormen van een band, ondanks de verkoolde resultaten.
Connor herbezoekt de invloedrijke titel Amnesia uit 2010, die hij voor het eerst leerde kennen via vroege Let's Play-video's. Eerdere pogingen jaren geleden liepen al snel vast door angst, maar hernieuwde interesse leidde tot een nieuwe poging. Het spel heeft nog steeds zijn kracht, wat laat zien hoe fundamentele horrorervaringen uit die tijd nog steeds resoneren, ook nu het genre verder is ontwikkeld.
Bertie uit zijn teleurstelling na de eerste uren met Tenebris Somnia. De verwachting die was opgebouwd rond de opvallende live-actionbeelden maakte plaats voor frustratie met de avonturelementen. Ondanks de tegenvaller blijft er waardering voor de creatieve risico's bij het combineren van horrorstijlen, met sterke reminiscenties aan de strakkere en intensere Faith: The Unholy Trilogy en de kenmerkende handgetekende sequenties.
Matt keerde na drie decennia terug naar het pionierswerk Ecstatica en maakte kennis met The Killing Stone. Dat laatste combineert roguelike deckbuilding-mechanieken met first-person narrative horror, gebaseerd op Scandinavische folklore waarin een heks in opleiding geconfronteerd wordt met eerdere pacten. Een ongebruikelijk combatsysteem met één regel per kaart, strategische spellplaatsing en opties voor tweetalige stemmen vallen op als onderscheidende kenmerken.
Extra seizoensgebonden kijkplezier bestaat uit de jaarlijkse traditie van Trick 'r Treat en de nog steeds effectieve Ghostwatch, waarvan de gedenkwaardige onthullingen decennia later nog steeds nawerken.