- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De regisseur combineert split-screen-esthetiek, Japanse filmtechnieken en voyeurisme uit het telefoontijdperk in een energieke thriller met Cole Sprouse in de hoofdrol

Eugene Kotlyarenko keert terug met Vintage Violence, een snelle thriller die de gefragmenteerde aandacht van het huidige, schermverzadigde publiek weergeeft. De film beleeft zijn wereldpremière op 12 september tijdens het Toronto International Film Festival.

Livestreamer belandt in grootschalige denim-smokkel

In het verhaal speelt Cole Sprouse Carter Tipe, een livestreamer die in een grot een voorraad vintage denim ontdekt. Een toegewijde Japanse volger genaamd Izumi, gespeeld door Kiko Mizuhara, spoort hem aan de zeldzame items naar Japan te vervoeren voor een lucratieve verkoop. Daar wordt Carter achtervolgd door politie, rivaliserende criminelen, oplichters en leden van de yakuza.

Split screens en constante beweging weerspiegelen digitaal kijkgedrag

De film onderscheidt zich door zijn energieke visuele aanpak. Vaak wordt het scherm verdeeld om Carters live-uitzending met scrollende reacties en emoji’s te tonen, naast Japanse kijkers die in realtime reageren. Voortdurende camerabewegingen, gelaagde lichten, kleuren en overlappende audio zorgen voor een meeslepende ervaring die is gemaakt voor kijkers die gewend zijn tegelijkertijd op hun telefoon te kijken.

Kotlyarenko legt uit hoe de filmtaal wordt aangepast aan het schermtijdperk

Na zijn film Spree uit 2020 verkent Kotlyarenko opnieuw verhalen die door het internet worden gedreven. Hij stelt dat langdurig schermgebruik de manier waarop mensen verhalen opnemen en eraan deelnemen heeft veranderd.

Mijn stelling op dit moment is dat we zo verbonden en betrokken zijn met schermen dat het onze hersenen herbedraad om informatie anders te verwerken, om verhalen anders te verwerken. De afgelopen twee decennia heb ik gezien hoe het niet alleen onze aandacht heeft veranderd, maar ook onze verwachtingen van wat verhalen vertellen is en onze deelname daaraan.

Volgens hem moedigen sociale media en games actieve betrokkenheid aan, in tegenstelling tot het traditionele passieve film kijken. De uitdaging is om het publiek door de verspreide visuele informatie te leiden zonder de verhaalhelderheid te verliezen.

Inspiratie uit De Palma, Almodóvar en Japanse meesters

Ondanks de hedendaagse technieken put Kotlyarenko vertrouwen uit eerdere vernieuwers. Hij noemt Brian De Palma en Pedro Almodóvar als filmmakers die voortdurend technologische en visuele grenzen verleggen.

Een groot deel van de opnames vond plaats in Japan met een lokale crew. Samen met cameraman Sean Price Williams omarmde Kotlyarenko dynamisch camerawerk met dollies en Steadicam om de experimentele geest van regisseurs als Imamura, Ōshima, Miki en Obayashi te weerspiegelen.

Praktische livestreambeelden zorgen voor authentieke telefooninteracties

Om realisme te behouden, werden Carters grotscène en de livestream-elementen al gefilmd vóór de hoofdopnames in Japan. Zo kon de timing precies worden afgestemd wanneer personages op het scherm met telefoons interageren, zonder green-screen-oplossingen.

Voyeurisme blijft de kern van de cinema

Kotlyarenko ziet het telefoonperspectief van de film als een verlengstuk van de lange traditie van voyeurisme in de cinema. Het heimelijk meekijken naar andermans scherm in de openbare ruimte is een moderne vorm van observatie die de film op het grote scherm wil onderzoeken.

Als je ooit in een openbare ruimte per ongeluk of stiekem op iemands telefoon hebt gekeken, is dat een opwindende vorm van voyeurisme. De geschiedenis van de cinema is in zekere zin de geschiedenis van het voyeurisme.