- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Deze vijf films onderscheiden zich door hun vermogen om kijkers te verontrusten met psychologische angst, jumpscares en spookachtige beelden.

Horrorfilms bieden het publiek al lang de sensatie van angst zonder echt risico. Sinds 2010 heeft het genre een bijzonder sterke reeks verontrustende releases opgeleverd die grenzen verleggen in storytelling en techniek.

Creep blaast found footage nieuw leven in met verontrustende spanning

Patrick Brice regisseerde en schreef mee aan Creep in 2014 en maakte van het found-footageformat iets werkelijk verontrustends. Het verhaal volgt een videograaf die reageert op een advertentie op Craigslist en naar een afgelegen hut reist om een man te filmen die beweert terminaal ziek te zijn. Wat begint als een vreemd klusje, slaat al snel om in iets sinisters als de verzoeken van de man steeds vreemder worden.

Mark Duplass schreef mee aan de film en speelt de verontrustende Josef. De film bouwt spanning op via dialoog en gedrag in plaats van gore, tot de laatste momenten. Het is een bewijs dat minimale middelen maximale angst kunnen creëren.

Smile creëert stille angst en escalerende terreur

Parker Finn schreef en regisseerde Smile in 2022. De film draait om de psychiater Rose Cotter, gespeeld door Sosie Bacon, die een patiënt ontmoet met een verontrustende grijns vlak voor een tragische daad. Al snel wordt Rose zelf achtervolgd door dezelfde entiteit en moet ze racen om de cyclus te doorbreken.

De film slaagt erin kijkers in een vals gevoel van veiligheid te brengen voordat hij scherpe schrikreacties levert. Het centrale concept krijgt een frisse en dreigende behandeling die nog lang na de aftiteling blijft hangen.

It Follows verkent angst voor het onbekende via een meedogenloze achtervolging

David Robert Mitchell schreef en regisseerde It Follows in 2014. Het verhaal volgt Jay, gespeeld door Maika Monroe, die het doelwit wordt van een onzichtbare, van vorm veranderende kracht na een intiem contact. De entiteit loopt met een constante snelheid op haar af en verschijnt in verschillende gedaantes voor wie haar kan zien.

De film vertrouwt op sfeer, een memorabele synthscore en de constante dreiging van het onzichtbare om spanning te creëren. De creatieve setpieces en metaforische diepgang maken het tot een opvallende moderne horrorfilm.

The Dark and the Wicked gebruikt familiale horror en gevarieerde scaretechnieken

Bryan Bertino regisseerde The Dark and the Wicked in 2020. Het verhaal volgt twee broers en zussen die terugkeren naar de familieboerderij terwijl hun vader op sterven na dood is. Vreemde gebeurtenissen onthullen dat een kwaadaardige aanwezigheid het huis in zijn greep heeft.

Marin Ireland speelt een van de broers of zussen. De film gebruikt meerdere horrortechnieken, waaronder jumpscares, griezelige figuren en psychologische kwelling, om een sfeer van onontkoombare angst te scheppen.

Hereditary levert viscerale rouw, schuld en bovennatuurlijke horror

Ari Aster schreef en regisseerde Hereditary in 2018. Toni Collette leidt de cast als Annie, een vrouw die worstelt met het verlies van haar moeder, familietwisten en verontrustende gebeurtenissen. De film onderzoekt generatietrauma terwijl het schokkende en diep verontrustende sequenties ontketent.

Aster combineert emotioneel gewicht met directe schrikreacties, waaronder een van de meest schokkende momenten in recente cinema. Het resultaat is een film die zowel als karakterstudie als meedogenloze horrorervaring functioneert.