Casting directors zeggen vaak dat geen rol te klein is, en de Emmy-kandidaten van dit jaar bewezen dat. Series als The Pitt, Hacks, Widow’s Bay en Pluribus kregen brede erkenning van de Television Academy en tegelijk nominaties voor veel bijspelers en gaststerren in korte maar memorabele optredens.
Acteurs als Kate O’Flynn, Carlos Manuel Vesga, Lauren Weedman en Patrick Ball ontvingen hun eerste Emmy-nominaties dankzij deze producties. De vraag die velen in de sector stellen is hoe de series hun ziekenhuispatiënten, leden van een collectief bewustzijn en excentrieke assistenten vonden.
Seizoen 2 van The Pitt kreeg 13 nominaties voor zijn acteurs, een stijging van tien ten opzichte van het vorige seizoen. De medische dramaserie hanteert een bijzondere opnameaanpak waardoor lokale acteurs in Los Angeles tot zes maanden lang vast werk kunnen krijgen door wisselende patiënten- en doktersrollen te vervullen.
Casting directors Cathy Gelfond en Erica Berger, die sinds 2017 samenwerken en een Emmy wonnen voor seizoen 1, verzorgden elke rol met minstens één tekstregel en castten uiteindelijk 250 acteurs. Gelfond wees op de indrukwekkende diepgang van talent voor dagspelerrollen, terwijl Berger de kans benadrukte om veel acteurs hun eerste grote kans te bieden.
Nieuwe toevoegingen dit seizoen, waaronder gaststerren Brittany Allen en Jeff Kober, vielen op als ziekenhuispatiënten. Berger legde uit dat ze zoekt naar optredens die haar emotioneel raken, wetende dat die momenten ook bij kijkers zullen resoneren.
Voor de horror-komedie Widow’s Bay van Katie Dippold verwelkomden casting directors Allison Jones en Emily Buntyn de opdracht om herkenbare gezichten te vermijden. Jones, die opgroeide in de regio waar het verhaal zich afspeelt, benadrukte dat de personages echte bewoners moesten weerspiegelen in plaats van glamoureuze buitenstaanders.
Het duo, dat al meer dan tien jaar samenwerkt, werd eerst geraadpleegd voor de rol van de sceptische burgemeester, die uiteindelijk werd ingevuld door Matthew Rhys. Jones voelde zich vooral aangetrokken tot Dippolds portrettering van de oudere inwoners en zocht acteurs die een ruwe authenticiteit aan die rollen konden geven.
Dale Dickey werd gecast als de lokale roddelaar na een auditie waarbij ze overtuigend moest hoesten, wat bevestigde dat ze rookte. Jones haalde ook O’Flynn binnen via contacten in de sector; de actrice maakte indruk met haar fysieke spel en subtiele Amerikaanse accent tijdens de lezing.
Het laatste seizoen van Hacks koos voor een multigenerationeel en divers ensemble, met terugkerende gezichten als Weedman en toevoegingen als Cherry Jones en Leslie Bibb. Casting directors Linda Lowy en Morgan Smith benadrukten dat kleinere komische rollen een aflevering kunnen maken of breken.
Budgetoverwegingen leidden ertoe dat het team zich richtte op acteurs uit Los Angeles. Lowy beschreef de aanhoudende inspanning die nodig was om Jones te boeken voor een belangrijke aflevering ondanks planningconflicten. Smith merkte op dat de serie bewust queer acteurs kiest voor queer personages om authenticiteit te waarborgen.
Gemaakt door Vince Gilligan als showcase voor Rhea Seehorn, vroeg Pluribus om acteurs die een collectief bewustzijn konden belichamen. Casting directors Sharon Bialy, Sherry Thomas en Russell Scott, veteranen van Gilligans eerdere series, ontdekten Karolina Wydra en Vesga nadat de gebruikelijke inzendingen waren uitgeput.
Scott herinnerde zich dat hij oude handgeschreven notities raadpleegde, waarbij Wydra’s eerdere auditie weer opdook. Vesga werd gecast na een lang gesprek in een supermarkt dat Bialy overtuigde van zijn intelligentie en uitstraling die Gilligan zoekt. Het team besteedt vaak extra tijd aan het voorbereiden van theateracteurs op hun eerste camerawerk.
Thomas merkte op dat de zoektocht naar nieuw talent nooit ophoudt, zelfs niet tijdens familietijd. De casting directors van deze bekroonde series blijven gefocust op het vinden van acteurs die onverwachte diepgang kunnen leveren in beperkte screentijd.