Emily Osment nam vroeg een standpunt in voor professionele ondersteuning op de set van Young Sheldon. De actrice, die Mandy McAllister speelde, vroeg specifiek om een intimiteitscoördinator om haar collega Montana Jordan te beschermen in plaats van voor haar eigen comfort.
Het verhaal vereiste dat Jordans personage Georgie Cooper een romantische relatie kreeg met Osmants Mandy. Tijdens de opnames begin jaren twintig was Jordan 18 en Osment 29. Osment blikte later terug op de situatie in Jessica Radloffs boek Young Sheldon: The (Juicier-Than-Meemaw’s Brisket) Inside Story of the Hit Comedy.
Mijn zorg ging niet over het ongemak van zoenen met iemand die ik net had ontmoet; ik ben acteur, dus dat ben ik gewend. Mijn ongemak kwam doordat hij achttien was. En dat maakte mij ongemakkelijk. Hij was nog een baby! Een baby met een mullet.
Osment, die als kind al acteerde in films als de Spy Kids-serie en Hannah Montana, voelde zich beschermend tegenover Jordan. Ze beschreef hem als een lieve jongen die misschien niet wist dat hij om hulp kon vragen.
Regisseur Alex Reid, die veel afleveringen met Mandy regisseerde, gaf toe dat de productie proactiever had moeten zijn. De serie vermeed seksscènes, waardoor het team niet gewend was aan intimiteitscoördinatoren, zelfs niet bij kussenscènes.
Ze had helemaal gelijk. Duizend procent gelijk. We hebben geen seksscènes in de serie, dus het was geen spier die we gewend waren te gebruiken, en het ging alleen om zoenen. Maar we hebben hierin volledig gefaald.
Reid merkte op dat het tweetal uiteindelijk een sterke onscreenchemie ontwikkelde, maar noemde de aanvankelijke aanpak achteraf gênant.
Steve Molaro, medebedenker van Young Sheldon, steunde Osmants beslissing. Hij stelde dat ze alle recht had om een coördinator te vragen en dat ze later comfortabel genoeg was om zonder verder te gaan.
De kwestie laat zien hoe zelfs gevestigde producties hun aanpak rond het welzijn van acteurs kunnen verbeteren, vooral als jongere performers betrokken zijn bij intieme verhaallijnen.