Documentaire 'Rapinoe' toont voetbalster in transitie na pensioen op TIFF

Intiem portret van Rebeca Huntt combineert carrièremomenten met persoonlijke reflecties over identiteit en verandering.

Een nieuwe documentaire met de titel Rapinoe geeft kijkers een close-up van voetbalster Megan Rapinoe nu ze stopt met professioneel voetbal. Regisseur Rebeca Huntt volgt de tweevoudig wereldkampioen in de periode na haar pensioen in 2023, met archiefbeelden en nieuwe gesprekken.

Filmmaker maakt intiem portret van het leven na het veld

De film opent met bekende mijlpalen uit Rapinoe's carrière. Kijkers zien de triomfen op het WK, olympisch succes, haar coming-out, de strijd voor gelijke beloning met het mannenteam en haar steun aan Colin Kaepernick. Al snel verschuift de focus naar het heden, waarin Rapinoe de onzekerheid navigeert die volgt op een leven in de topsport.

Huntt gebruikt een warme, korrelige beeldstijl die doet denken aan oude homevideo's. Data en locaties verschijnen in een retro digitaal lettertype, wat het project een persoonlijk, bijna privé sfeer geeft. Interviews met Rapinoe's ouders, haar tweelingzus Rachael en voormalig partner Sue Bird voegen openhartige familieperspectieven toe.

Rapinoe komt charmant en zelfbewust over op het scherm

Rapinoe zelf zorgt voor de sterkste momenten in de film. Ze spreekt open over emoties, maakt grapjes en reflecteert zonder aarzelen op prestaties en spijt. Scènes tonen haar in alledaagse routines, waaronder een intensieve fysiotherapiesessie en een huidverzorgingsritueel, waardoor een ongewoon dichtbij standpunt ontstaat.

Het is alsof het oude besturingssysteem niet meer werkt, maar ik heb nog geen nieuw.

— Megan Rapinoe, In de documentaire Rapinoe

Concept van dissociatie krijgt aandacht maar blijft vaag

Een terugkerend thema is Rapinoe's beschrijving van 'dissociatie' als zowel een hulpmiddel voor haar succes als een barrière om emoties volledig te ervaren. Ze merkt op dat therapie dit patroon heeft veranderd, hoewel de film niet in detail ingaat op de precieze invloed op haar dagelijkse blik.

Afsluiting benadrukt persoonlijke regie en toekomstkansen

Tegen het einde bevestigt Rapinoe dat ze zich comfortabel voelt bij haar eigen identiteit. De documentaire eindigt met haar die een gedicht van Mary Oliver voorleest waarin wordt gevraagd wat iemand van plan is met een 'wild en kostbaar leven'. Een laatste onderschrift wijst op haar voortdurende rollen als activist, podcastmaker en sportcommentator.

De 92 minuten durende film laat kijkers achter met een gevoel van transitie in plaats van afronding. Het verhaal van Rapinoe wordt gepresenteerd als een uitnodiging aan het publiek om na te denken over hun eigen pad vooruit.

Tags bij dit artikel