Deportivo de La Coruña hoefde niet te wachten op de tweede wedstrijd tegen Las Palmas. Drie punten waren genoeg en die haalde het team op het veld van Zorrilla in Valladolid. Dat stadion herbergt veel herinneringen voor de Galiciërs en voegt nu een nieuw belangrijk hoofdstuk toe: de terugkeer naar de Primera División acht jaar later.
De club raakte ooit diep in de voormalige Segunda B, nu Primera RFEF. Na vier jaar in de lagere divisies promoveerde het naar de Segunda en stelde het zichzelf een termijn van vier seizoenen om terug te keren naar de top. Daarvoor waren er maar twee nodig. Deportivo keert terug naar de Primera, een plek die het verdient door zijn palmares en vooral door die grote en trouwe aanhang die van onschatbare waarde is.
Veel jongeren die amper zeven of acht jaar oud waren toen het team acht jaar geleden naar de Segunda degradeerde, genieten nu vol euforie van de terugkeer naar de hoogste klasse van het Spaanse voetbal samen met hun Dépor. De aanhang van de club onder leiding van Juan Carlos Escotet bestaat uit supporters van alle leeftijden.
De ouderen dromen van de belofte van de voorzitter om Europese competities te spelen. De middelbare generatie wil het team weer zien meedraaien tussen de groten zonder zorgen. De jongeren nemen genoegen met minstens één seizoen in de Primera, een realistischere kijk op de huidige situatie.
Juan Carlos Escotet, de Spaans-Venezolaanse voorzitter, heeft economisch gewicht, sociale stabiliteit en een grondige modernisering gebracht in een club die in heel Spanje geliefd is. Onder zijn leiding groeit de Ciudad Deportiva en neemt de aanhang toe. Deportivo werkt aan een solide langetermijnproject.
Sinds hij het voorzitterschap overnam, heeft hij zijn doelen altijd duidelijk gemaakt: promotie en later de terugkeer naar Europa. Hij geniet groot aanzien onder de supporters. Hij kiest er liever voor om het team vanaf de bezoekersvak te steunen tijdens uitwedstrijden en neemt zijn vaste plek in Riazor in plaats van de directieloge. Een andere stijl voor een ander soort voetbal.
De komst van Antonio Hidalgo als trainer zorgde voor opluchting onder de fans na een lange reeks coaches op de bank van Deportivo. Het seizoen kende moeilijke fases. Het keerpunt kwam na de nederlaag tegen Granada in Riazor. Hidalgo nam de touwtjes in handen, bleef trouw aan zijn stijl en bewees een solide trainer en goede kleedkamerbeheerder te zijn, kwaliteiten die hij eerder al liet zien bij Huesca met beperkte middelen.
Sportief directeur Fernando Soriano stelde een evenwichtige selectie samen met meer diepgang dan de meeste concurrenten. Bij de promoties van 2012 en 2014 had het team ervaren trainers in de Segunda zoals José Luis Oltra en Fernando Vázquez. Nu herhaalt Antonio Hidalgo de prestatie met opvallende overeenkomsten.
De promotie is een collectieve prestatie, maar drie spelers verdienen speciale vermelding. De eerste is Ximo Navarro, de aanvoerder die leiderschap in de verdediging, veldinzicht en ervaring voor de jongeren brengt. Het team beleefde zijn slechtste momenten van het seizoen zonder hem. Zijn terugkeer betekende een belangrijke opluchting voor Hidalgo.
De tweede is Mario Soriano, een veelzijdige middenvelder die kan spelen als 8, 10 of 6 en zelfs op de flank. Zijn goal tegen Andorra was beslissend. Bovendien hield hij een hoog niveau vast terwijl leider Yeremay last had van een schaambeenontsteking die zijn speeltijd beperkte.