David Adán en Carlos García, aanvoerders van Prat die voetbal combineren met nachtwerk voor Athletic

De tweede en eerste aanvoerder van de Catalaanse Tercera RFEF-club combineren hun banen als straatveger en ergotherapeut met de opwinding om Athletic te treffen in de Copa del Rey

David Adán en Carlos García, aanvoerders van Prat, belichamen de realiteit van veel voetballers in de lagere divisies die sport combineren met veeleisende banen. De tweede aanvoerder, David Adán, geboren in 2002 in Santa Coloma de Gramenet, veegt 's nachts de straten van Barcelona. De eerste aanvoerder, Carlos García, geboren in 1987 in Ripollet, werkt als ergotherapeut in een ziekenhuis. Beiden gaan met grote opwinding het bekerduel tegen Athletic Club tegemoet.

David Adán komt in fluorescerend werktenue naar de training

Adán eindigt zijn werkdag om zes uur 's ochtends en komt vaak direct naar het veld in het geel-groene uniform van zijn baan. Hij traint vier dagen per week en de technische staf belt hem om 22:40 uur zodat hij nog kan douchen voordat hij om 23:00 uur moet klokken. Soms moet hij delen van de training overzetten. "Ik weet dat het een beetje surrealistisch is", zegt hij met een glimlach.

Op de donderdag van de wedstrijd heeft hij vrij, al werkte hij de nacht ervoor. Hij kwam om 06:15 uur thuis, sliep tot de zenuwen hem wakker maakten en ontdekte in de WhatsApp-groep dat hij Athletic had getrokken. "Ik voelde enorme opwinding", erkent hij. Eerder werkte hij in een magazijn, maar na afloop van zijn contract zocht hij werk in de straatvegerij. Bij Prat zitten onder meer kantinebegeleiders, leraren en een bezorger van Japanse maaltijden. Adán is de speler met de langste staat van dienst in de selectie sinds zijn komst in 2023.

Het zijn spelers die je op tv ziet, geweldige voetballers. Nico is indrukwekkend in de één-tegen-één. Maar de opwinding wint het van alles.

— David Adán, tweede aanvoerder van Prat, Interview voorafgaand aan de Copa del Rey-wedstrijd

Carlos García behandelt patiënten in het ziekenhuis voor de grote wedstrijd

Carlos García herhaalt dat de wedstrijd "een beloning" is. Ook hij kon het loting niet zien omdat hij aan het werk was. Zijn dienst als ergotherapeut eindigt donderdag om 15:00 uur en vrijdag moet hij weer beginnen om 08:00 uur, win of verlies. Hij behandelt vooral ouderen die een beroerte of botbreuken hebben opgelopen, maar heeft ook gevallen van zelfmoordpogingen en verkeersongevallen begeleid.

García heeft al half zijn leven tussen de laagste klasse van het Spaanse voetbal en de hoogste van het Catalaanse voetbal doorgebracht. Tot voor kort had hij Gaizka Guruzeta in zijn Fantasy-competitie. "Dit duel is een vreugde omdat het iets is wat je nooit in je leven meemaakt", benadrukt hij. Als kind droomde hij van zulke wedstrijden, maar op 29-jarige leeftijd leken ze al ver weg.

Een familiefeest en een herinnering die een leven lang blijft

De wedstrijd voelt als een cadeau voor spelers die gewend zijn aan duels met meer beton dan publiek. Prat gaat van drie vaste journalisten naar meer dan honderd. Adán verzekert dat ze over vijftig jaar nog over deze dag zullen praten. Om middernacht verandert de koets van Assepoester weer in de vuilniswagen, maar het moment blijft. "Dit nemen we mee tot het einde van onze dagen. Eén dag voelen we ons prof", besluit Adán.

García krijgt zijn partner, ouders, broers, tantes, ooms en neefjes en nichtjes op de tribune. Het wordt een groot familiefeest. "Ik zou mijn Prat-shirt met de Copa-patch voor niets ter wereld willen ruilen. Het wordt het eerste Prat-shirt met onze naam", stelt hij. De liefde voor voetbal houdt hen op de been ondanks de vermoeidheid en lage lonen. "Dan komt een wedstrijd als deze en vergeet je het geld, de wekker, de vermoeidheid, alles en geniet je gewoon", vat García samen.

Tags bij dit artikel