Geavanceerde economieën worden geconfronteerd met een toenemende demografische uitdaging nu de geboortecijfers verder dalen onder het niveau dat nodig is om de bevolking in stand te houden. Jesus Fernandez-Villaverde van de University of Pennsylvania en Patrick Norrick van Northwestern University schatten dat het wereldwijde totale vruchtbaarheidscijfer dit jaar onder de vervangingsdrempel van 2,1 kinderen per vrouw zal uitkomen.
De cijfers liggen op slechts 0,7 kinderen per vrouw in Zuid-Korea, 1,0 in China, 1,3 in de Europese Unie en 1,6 in de Verenigde Staten. Vergelijkbare tekorten doen zich nu voor in India en Mexico. De onderzoekers voorspellen dat de wereldbevolking rond 2056 een piek van ongeveer 9 miljard zal bereiken, waarna een daling begint die eerst langzaam en daarna sneller verloopt.
De economische productie groeit door productiviteitswinst per werknemer en groei van de beroepsbevolking. De twee wetenschappers berekenen dat een krimpende Verenigde Staten-bevolking alleen al de gemiddelde jaarlijkse bbp-groei tegen 2050 met 1,5 procentpunt zou verlagen ten opzichte van de niveaus aan het begin van de eeuw. Zelfs als kunstmatige intelligentie productiviteitswinsten oplevert op de schaal van elektriciteit in de twintigste eeuw, zou het verlies aan werknemers veel van het verwachte voordeel tenietdoen.
Een kleinere beroepsbevolking moet pensioenen en gezondheidszorg financieren voor een groeiend aandeel oudere inwoners. In periodes van bevolkingsgroei kon de economische taart groeien terwijl de kosten over meer belastingbetalers werden verdeeld. Met een tragere groei van de beroepsbevolking verschuiven middelen naar gepensioneerden, waardoor jongere werknemers te maken krijgen met hogere belastingen en lagere uitkeringen.
Overheden hebben betaald ouderschapsverlof, geboortepremies en gesubsidieerde kinderopvang geprobeerd. Deze maatregelen hebben enige financiële druk verlicht, maar de neerwaartse trend in vruchtbaarheid in West-Europa en elders niet omgekeerd. In China heeft de afschaffing van het eenkindbeleid meer dan tien jaar geleden niet geleid tot hogere geboortecijfers.
Beleidsmakers kunnen zich het best voorbereiden door de productiviteit van de bestaande bevolking te verhogen. Meer aandacht voor onderwijs, met name het ombuigen van recente dalingen in reken- en leesvaardigheid, kan toekomstige werknemers beter in staat stellen meer output te genereren en de kosten van een oudere samenleving te dragen. Langetermijninvesteringen in menselijk kapitaal blijven de meest betrouwbare hefboom, ook nu de technologische veranderingen doorgaan.