Films rangschikken op hun vermogen om kijkers op te beuren is inherent subjectief, omdat emotionele reacties sterk verschillen. Collider heeft een lijst samengesteld van tien films die veel mensen ontroerend en inspirerend vinden. De selectie bestrijkt genres van musicals tot drama’s en erkent dat sommige films donkere momenten bevatten voordat ze een bevredigend slot bieden.
Op nummer één staat Singin' in the Rain (1952), een klassieke Hollywoodmusical die ook toegankelijk blijft voor wie het genre normaal vermijdt. Het verhaal speelt zich af tijdens de overgang van stomme films naar geluidsfilms en volgt personages die te maken krijgen met grote veranderingen in de industrie, maar die uitdagingen overwinnen met charme en energie. De film combineert luchtige entertainment met verdiende overwinningen die het publiek doen glimlachen.
Nummer twee is 127 Hours (2010), het aangrijpende waargebeurde verhaal van bergbeklimmer Aron Ralston die vast komt te zitten onder een rotsblok. De intense weergave van het lijden maakt de uiteindelijke triomf des te krachtiger en onderstreept de menselijke doorzettingsvermogen. The Shawshank Redemption (1994) staat op de derde plaats: een gevangenisdrama met zware elementen dat dankzij een perfecte uitvoering en een looptijd van bijna tweeënhalf uur uitmondt in een uitzonderlijk levensbevestigend slot.
De vierde plaats is voor The Lion King (1994), de animatiefilm van Disney met een schurkachtige Scar die echte spanning creëert voordat Simba’s verlossende verhaal volgt. When Harry Met Sally (1989) staat op vijf, een romantische komedie die eerlijk is over relaties zonder het feelgood-gehalte te verliezen en zelfs sceptici aanspreekt door het oprechte script.
Zes is Marcel the Shell with Shoes On (2021), een charmant verhaal over een piepklein schelpdier dat samen met zijn oma op zoek gaat naar zijn familie en comedy en drama combineert in een familievriendelijk geheel. Paterson (2016), geregisseerd door Jim Jarmusch, staat op zeven met zijn rustige portret van een buschauffeur die voldoening vindt in de dagelijkse routine, vergelijkbaar in toon met Perfect Days. Inside Out (2015) komt binnen op acht, een Pixar-verkenning van emoties die kijkers van alle leeftijden helpt om verdriet te accepteren als onderdeel van het leven.
Nummer negen is Perfect Days (2023), geregisseerd door Wim Wenders, dat de vredige routines en innerlijke overpeinzingen van een toiletreiniger in Tokio volgt en een geruststellende meditatie biedt over het vinden van betekenis in kleine dingen. Het slot van de lijst is voor It's a Wonderful Life (1946), de klassieke kerstfilm waarin George Bailey’s wanhoop plaatsmaakt voor hernieuwd levensdoel door bovennatuurlijk inzicht, en die ondanks het bekende verhaal nog steeds ontroert.
Niet alles zal voor iedereen opbeurend zijn, omdat het hier om een emotie gaat.