Clint Eastwood reflecteert op mannelijkheid in western Cry Macho uit 2021

De ervaren acteur-regisseur leverde een subtiele karakterstudie die traditionele opvattingen over machismo uitdaagde in zijn laatste hoofdrol.

Clint Eastwood leverde een van zijn meest introspectieve prestaties in het drama Cry Macho uit 2021, een ingetogen western die verscheen in een turbulent jaar voor film en cultuur.

Lang traject naar het witte doek voor Cry Macho

Het project is gebaseerd op een roman uit 1975 van N. Richard Nash. Nash schreef het verhaal eerst als scenario dat door studio's werd afgewezen, waarna hij het omwerkte tot boek. Na het succes van de roman blies hij het script nieuw leven in, waarna het decennialang in Hollywood rondging. Arnold Schwarzenegger raakte rond 2011 betrokken als hoofdrolspeler, nadat eerdere acteurs, waaronder Clint Eastwood, hadden afgezegd. De versie met Schwarzenegger liep vast, waardoor Eastwood jaren later kon terugkeren als zowel regisseur als hoofdrolspeler.

Plot draait om een ouder wordende rodeorijder en een probleemtiener

Eastwood speelt Mike Milo, een voormalig kampioen in de rodeo uit Texas die in 1979 een rustig leven leidt. Een oude kennis vraagt hem naar Mexico te reizen om de vijftienjarige zoon van de man, Rafo, op te halen. De jongen is in verkeerd gezelschap terechtgekomen bij criminele handlangers van zijn moeder en doet mee aan illegale hanengevechten met zijn haan Macho. Wat begint als een ophaalopdracht verandert in een lange reis vol gesprekken en groeiend vertrouwen tussen de twee personages.

Cry Macho onderzoekt veranderende ideeën over machismo

De film gebruikt de roadtrip om definities van mannelijkheid te bevragen. Rafo vertelt over eerder misbruik terwijl hij debatteert over wat het betekent om macho te zijn. Mike biedt een ander perspectief, gevormd door leeftijd en ervaring. Het contrast is extra scherp door Eastwoods lange associatie met ruige filmhelden. De filmmaker was negentig tijdens de opnames en lijkt die archetypen te herzien en te verzachten.

De gebeurtenissen spelen zich af in fraai gefilmde, rustige scènes. Dit is Eastwoods versie van het pastorale. Mike zet in zekere zin zijn verwoeste leven weer op de rails.

— Glenn Kenny, RogerEbert.com, Review of Cry Macho

Bescheiden release en kritische ontvangst

De film verscheen tegelijkertijd in de bioscoop en op HBO Max op 17 september 2021. Critici wezen op het rustige ritme en Eastwoods sobere stijl. Sommigen prezen de reflectieve toon als een late carrièremeditatie over nalatenschap, terwijl anderen het tempo te bedachtzaam vonden. Het project betekende Eastwoods laatste grote verschijning op het witte doek ten tijde van de release.

Tags bij dit artikel