Clayface van DC bewijst dat standalone verhalen kunnen floreren in het superheldentijdperk

Tom Rhys Harries en Naomi Ackie vertellen hoe het compacte body horror-verhaal hen bevrijdde van crossover-verplichtingen

Stripverfilmingen van Marvel en DC domineren Hollywood al meer dan twee decennia, maar het model kent duidelijke uitdagingen. Publieksmoeheid met uitgestrekte gedeelde universums heeft DC Studios ertoe aangezet om prioriteiten te verleggen onder James Gunn en Peter Safran. Hun nieuwste release, Clayface, test of een strak gefocust verhaal kan slagen zonder te vertrouwen op crossovers of post-credit teasers.

Clayface levert een zelfvoorzienend body horror-verhaal

In de film vertolkt Tom Rhys Harries Matt Hagen, een opkomende acteur wiens leven ontspoort na een verminkend incident. Hij wendt zich tot wetenschapper Naomi Ackie's personage Caitlyn Coor voor experimentele hulp, maar de procedure loopt uit op een tragedie. Het uitgangspunt blijft beperkt tot persoonlijke belangen in plaats van stadwijde dreigingen of team-ups.

Ackie benadrukte de aantrekkingskracht van deze aanpak. Ze wees op de kracht van een gerichte relatiedrama binnen een bekend universum zonder uit te groeien tot bredere verhaallijnen. Harries voegde toe dat de intimiteit van één hoek van Gotham verkennen een eigen epische kwaliteit creëert.

Ik denk dat de schoonheid van deze film is dat het een zelfvoorzienend verhaal is. Ik hou gewoon van een zelfvoorzienend verhaal in een heel bekend universum. Mensen kennen de context waarin iedereen zich bevindt. En toch gaat deze film over deze twee personages die iets te ver drijven, zowel romantisch als fysiek en medisch en ... moorddadig, als dat geen echt woord is.

— Naomi Ackie, Interview met SlashFilm

Acteurs omarmen de vrijheid van gedeeld-universumdruk

Beide acteurs beschreven het project als bevrijdend in vergelijking met typische franchisefilms. Zonder verplichtingen om toekomstige delen op te zetten of verrassingsoptredens te accommoderen, kon het team zich richten op karakterontwikkeling en emotionele diepgang. Harries reflecteerde op het balanceren van interne reflectie met externe invloeden bij het opbouwen van Matt Hagens gelaagde persoonlijkheid.

Er zit iets episch in de intimiteit om in Gotham te kunnen bestaan en het verhaal te vertellen van dit stukje Gotham dat we in de film te zien krijgen.

— Tom Rhys Harries, Interview met SlashFilm

Het resultaat sluit meer aan bij klassieke horror-tradities dan bij standaard superheldenverhalen. Thema's van slachtofferschap dat monsterlijk wordt, echoën oudere Universal-monsterfilms meer dan typische cape-and-cowl-spectakels. Dit onderscheid markeert Clayface als een bewuste testcase voor de nieuwe koers van DC Studios.

Clayface draait nu in de bioscopen.

Tags bij dit artikel