Franse acteur en regisseur Cédric Kahn zocht jarenlang naar de juiste aanpak voor een verhaal over psychiatrie. Hij vond die in A Place to Heal, een film die tieners en hun opmerkelijke veerkracht centraal stelt in plaats van klinische labels of medisch personeel.
Het verhaal begint met de 17-jarige Lucia, die onder politiebegeleiding terugkeert naar een bekende psychiatrische afdeling voor adolescenten. Ze herenigt zich met de langdurige patiënte Eloïse en sluit zich aan bij anderen die worstelen met eetstoornissen, zelfverwonding, pesten en aanverwante crises. Kahn speelt Etienne, het hoofd van een overbelast zorgteam, tot een nieuwe patiënt genaamd Enzo de fragiele balans verstoort.
Voordat hij begon aan het scenario, brachten Kahn en co-auteur Kahina Le Querrec lange periodes door in echte psychiatrische klinieken voor adolescenten. Le Querrec werkte zes maanden in een afdeling, terwijl Kahn enkele weken observeerde in een andere, met deelname aan consulten, teamvergaderingen en familiesessies. Deze ervaringen vormden de basis voor de twaalf jonge patiënten en tien zorgverleners in de film, wier individuele verhalen vervolgens werden gecombineerd en aangepast om de privacy te beschermen.
Wat het sterkst naar voren kwam, was de onverwachte energie onder de tieners en hun rol in elkaars herstel. Kahn zag hoe zij binnen de instelling hun eigen ondersteuningsnetwerk vormden.
Ze worden een familie. Ze genezen elkaar ook. Het is niet alleen de instelling die hen behandelt. Het is het feit dat ze er collectief zijn op een moment van enorme kwetsbaarheid.
Ondanks het zware onderwerp behoudt de film een lichtgevende kwaliteit vol humor en momenten van vreugde. Kahn vermeed bewust te sombere associaties met psychische aandoeningen.
Ik wilde niet dat psychiatrie of psychische aandoeningen geassocieerd worden met iets te doodserigs. Ik wilde dat de film heel vitaal en heel visueel zou zijn.
De actualiteit van het onderwerp trof Kahn tijdens de casting, toen hij merkte hoe open jongeren van vandaag praten over psychiatrische kwesties zonder stigma of verouderde vooroordelen.
Meer dan duizend jongeren deden auditie via het team van casting director Marlène Serour. Kahn ontmoette persoonlijk meer dan honderd kandidaten voordat hij de definitieve twaalf selecteerde. Een paar, waaronder Malou Khebizi uit Wild Diamond en Patience Munchenbach uit The Swarm, hadden al eerdere acteervaardigheden.
In een opvallende rol speelt Kahn zelf de openhartige hoofdpsychiater, waarbij hij het personage modelleerde naar het afdelingshoofd dat hij observeerde. Hij merkt op dat de rol overeenkomt met zijn eigen regiestijl van directe feedback, vooral bij gevestigde acteurs.
Hoewel de film de druk op het Franse openbare psychiatrische systeem erkent, viert het ook de inclusieve aard ervan. Iedereen komt binnen via dezelfde deuren, ongeacht achtergrond. Kahn vermeed het verhaal te sterk te verankeren in hedendaagse elementen zoals schermen of postpandemische angst, met het oog op blijvende relevantie.
Ik hoop dat we er zelfs over tien jaar nog naar kijken als een hedendaagse film.
A Place to Heal gaat in wereldpremière in competitie op het Filmfestival van Venetië. Kahn is ook te zien in Alexandre Smia’s politieke thriller Jupiter, buiten competitie. De film is geproduceerd door Ad Vitam Films, met Ad Vitam als distributeur in Frankrijk en Charades voor de internationale verkoop.