Catherine Deneuve greep de kans om een punk feeënpeettante te spelen in Léa Domenachs muzikale komedie “Peau d’Homme”, in het Engels bekend als “A Man’s Skin”. De première in Venetië markeert de tweede samenwerking tussen de ervaren ster en de regisseur na hun hit uit 2023, “Bernadette”.
Het verhaal uit de vijftiende eeuw draait om de jonge Blanche, die een magische mannenhuid krijgt die haar in Léonard verandert. Deze vermomming opent deuren naar macht, vrijheid en ervaringen die vrouwen in haar tijd lang werden ontzegd.
Domenach bewerkte de striproman van Hubert en Zanzim samen met Clémence Dargent. Ze wilde de humor versterken terwijl de kernboodschap intact bleef. “Het stripboek is goed, maar ik vond het een wat tamme kant hebben,” legde Domenach uit. Ze vertelde de producenten dat ze het verhaal wilde omtoveren tot een komedie die een breder publiek zou bereiken.
De film combineert luchtige zang en dans met scherpe commentaar op religieus fanatisme, homofobie, seksisme en zelfs milieudroogte. Sommige personages zijn rechtstreeks geïnspireerd op hedendaagse politici.
Dat hoort gewoon bij de komedie. De parallellen moeten expliciet zijn om mensen te laten lachen; anders missen we ons doel een beetje. Ik denk dat Tancrède Trump is — maar hij staat voor al die politieke figuren die eerst als clown worden gezien en die na verloop van tijd serieus worden genomen.
Deneuve heeft altijd genoten van musicalrollen, van Jacques Demy-klassiekers als “The Young Girls of Rochefort” en “The Umbrellas of Cherbourg” tot François Ozons “8 Women”. Ze beschreef de aantrekkingskracht van het genre eenvoudig: “Het is heerlijk als je de kans krijgt om in een film te zingen.”
Haar liefde voor zingen reikt verder dan het scherm. Deneuve herinnerde zich autoritten met het gezin vol liedjes en gedichten uit haar jeugd. Een taxichauffeur merkte ooit op dat alleen Italiaanse bouwvakkers tegenwoordig nog in de auto zingen.
Het project zet Domenachs verkenning van sterke vrouwen die buiten verwachte rollen treden voort, net als Deneuves vertolking van Bernadette Chirac. De regisseur verlegde de focus in de bewerking zodat vrouwelijke personages het verhaal meer sturen dan in het originele stripboek.
Deneuve merkte op dat ze geen fanatieke feministe is, maar samenwerking tussen generaties waardeert. “Dat weerhoudt ons er niet van om te debatteren, samen te werken en gemeenschappelijke grond te vinden over fundamentele kwesties,” voegde Domenach eraan toe.
Ondanks een sterke cast met Karin Viard, Stefan Crepon en Laurent Stocker, bleek het lastig om financiering te krijgen. Producenten Antoine Rein en Fabrice Goldstein van Karé Productions werden versterkt door Alain Attals Trésor Films. De film gaat in januari 2027 in Frankrijk in première, nadat hij buiten competitie het Giornate degli Autori in Venetië afsloot.
Beide vrouwen wezen op de krimpende ruimte voor Franse films met een gemiddeld budget. “Films in het middensegment hebben het meest te lijden gehad,” merkte Deneuve op, verwijzend naar haar eigen recente project dat geen financiering kreeg.
Deneuve keert met warme persoonlijke banden met Italië terug naar de Lido. Ze won er in 1998 de Volpi Cup voor “Place Vendôme” en ontving in 2022 de Gouden Leeuw voor haar hele oeuvre. “Ik heb vooral goede herinneringen,” zei ze, eraan toevoegend dat haar vloeiende Italiaans haar het gevoel geeft thuis te zijn.