- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Michael Arden regisseert een fraaie Lincoln Center-productie met Bradley Whitford, Tom Blyth en Krysta Rodriguez die tijdloze thema's benadrukt en hun hedendaagse bekendheid signaleert

De Broadway-revival van Aaron Sorkins klassieke rechtszaalstuk A Few Good Men arriveert in het Vivian Beaumont Theater van Lincoln Center met een productie die de beroemdste zin met terughoudendheid in plaats van fanfare behandelt.

Regisseur Michael Arden zet het verhaal neer op een ruim decor dat de bredere implicaties van de militaire rechtszaak in Guantanamo Bay in 1989 benadrukt.

Kernverhaal blijft intact met geactualiseerd perspectief

Het plot volgt de jonge marine-advocaat luitenant Daniel Kaffee, gespeeld door Tom Blyth, die twee mariniers verdedigt die worden beschuldigd van de dood van een collega-soldaat. De zaak wijst al snel naar het hogere commando, met name de geduchte commandant van de basis, kolonel Nathan R. Jessep.

Luitenant-commandant JoAnne Galloway, vertolkt door Krysta Rodriguez, spoort het team aan dieper te graven in wat een doofpotaffaire rond een 'code red'-bevel lijkt te zijn.

Bradley Whitford geeft gestalte aan een meedogenloze kolonel Jessep

Bradley Whitford brengt scherpe intensiteit in Jessep en maakt van de figuur een herkenbaar symbool van ongecontroleerde macht en zelfrechtvaardiging. Zijn spel draagt de productie, ook al weerklinkt het centrale conflict van het script dagelijks in het nieuws.

Beroemde zin landt met minder theatrale effecten

Wanneer het moment voor de iconische dialoog aanbreekt, spreekt Blyth Kaffee's eis in een alledaagse toon uit. Whitford antwoordt met de verwachte kracht op 'You can't handle the truth!', maar de scène vermijdt de overdreven toon die velen zich herinneren uit de film uit 1992.

Relevantie blijft, maar dramatische spanning is verschoven

Thema's als loyaliteit, macht en verantwoordelijkheid resoneren in het huidige klimaat. De productie suggereert echter dat het publiek het stuk niet langer nodig heeft om verborgen waarheden over autoriteitsfiguren te onthullen, omdat vergelijkbare dynamieken regelmatig in het nieuws opduiken.

De revival profiteert van sterk vormgegeven decor en toegewijde acteerprestaties van het ensemble, inclusief ondersteunende rollen die de militaire omgeving tot leven brengen.

Mogelijkheden voor diepere herwerking blijven onbenut

Terwijl Sorkin To Kill a Mockingbird eerder met frisse inzichten bewerkte voor het toneel, behoudt deze versie van A Few Good Men grotendeels de originele structuur. De vrouwelijke hoofdrol blijft beperkt in omvang vergeleken met de ontwikkelingsbogen van de mannelijke personages.

Blyth schetst overtuigend Kaffee's groei van nonchalante onverschilligheid naar vastberaden pleitbezorger. De totale speeltijd van twee uur en vijfendertig minuten, inclusief pauze, laat het verhaal in een bedachtzaam tempo ontvouwen op het grote Lincoln Center-podium.