Britse televisiecomedy laat tekenen van hernieuwde vitaliteit zien na een langdurige dip. Ooit een dominante kracht met wereldwijde exportproducten als Monty Python en The Office, verloor het genre terrein toen traditionele omroepen hun uitgaven beperkten en streamers prestige-dramas najaagden met een sterker internationaal bereik.
In het afgelopen jaar hebben verschillende grote spelers flinke bedragen ingezet op comedyformats. SNL U.K. op Sky, de heropleving van Mock the Week op TLC en L.O.L: Last One Laughing U.K. op Prime Video gaan allemaal een nieuw seizoen of specials in. De activiteit is zo intens dat productieteams naar verluidt concurreren om studiogruimte.
Dara Ó Briain, presentator van Mock the Week, ziet duidelijke vooruitgang. Hij merkte op dat de drie programma's door hun respectieve zenders als vlaggenschipcontent worden gepositioneerd, iets wat hij als ongebruikelijk in de recente tijd beschreef.
Sinds de start in maart heeft SNL U.K. aandacht getrokken door vooral onbekende performers te casten in plaats van vertrouwde panelshow-gezichten. Insiders uit de industrie die auditie deden, prezen het besluit als gedurfd, al erkenden ze wijdverbreide scepsis over de vraag of onervaren talent het veeleisende liveformat aankon.
De productie-eisen zijn aanzienlijk. Castleden werken zesdaagse weken voor langere periodes, en de show zet ongeveer 300 mensen per aflevering in, waaronder 20 schrijvers, uitgebreide kostuum- en make-upteams, een huisband en een toegewijd team voor de cuecards. Het budget per aflevering loopt volgens berichten op tot rond de 2 miljoen pond, meerdere keren hoger dan bij typische comedyproducties.
Ik denk zeker dat comedy-opdrachten een comeback maken. L.O.L., SNL U.K. en wij worden ingezet om zenders te promoten, en dat is de eerste keer in lange tijd.
De kijkcijfers voor SNL U.K. begonnen sterk met de door Tina Fey gepresenteerde première op 226.000 livekijkers, waarna ze schommelden en lager eindigden. De geconsolideerde cijfers verbeterden duidelijk. Ter vergelijking: Mock the Week trok tussen de 223.000 en 337.000 kijkers over de hele reeks, terwijl gevestigde programma's als The Graham Norton Show routinematig meer dan een miljoen kijkers halen.
Sky profiteert naast de pure aantallen. De show helpt de merkbekendheid op peil te houden nu exclusieve Amerikaanse contentdeals zijn beëindigd, en fungeert als een opvallende herinnering aan de entertainmentkwaliteiten van het netwerk.
Publieke omroepen kampen met aanhoudende financiële druk. Channel 4 kondigde onlangs flinke personeelsreducties aan, en zowel de BBC als Channel 4 hebben historisch nieuwe comedy-stemmen gekoesterd via minder risicovolle pilots. Branchekenners merken op dat krappe budgetten het soort tweede kansen ontmoedigen dat ooit aan shows als Blackadder werd gegeven.
Veel van de huidige successen putten uit gevestigde formats in plaats van volledig originele concepten. Toch melden comedians meer kansen en het gevoel dat sketchcomedy weer in de gunst komt bij de opdrachtgevers.
Waarnemers wijzen op een bredere behoefte aan lichtere content. Een opdrachtgever suggereerde dat het publiek cynisme beu is en klaar voor programma's die hoopvol en energiek aanvoelen. Of de huidige lijn een blijvende revival of een tijdelijke opleving vertegenwoordigt, moet nog blijken, maar de toegenomen activiteit heeft de stemming in de comedywereld opgekrikt.