- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Het met elkaar verweven drama van Alejandro González Iñárritu kreeg zeven Oscarnominaties en won een Oscar voor de score.

Twintig jaar geleden bracht Paramount vandaag Alejandro González Iñárritu's Babel naar de bioscopen op 27 oktober 2006. De film was eerder dat jaar al vertoond in de competitie van het Cannes Film Festival in mei.

Met Brad Pitt, Cate Blanchett en Gael García Bernal in de hoofdrollen kreeg het drama zeven nominaties bij de 79e Academy Awards, waaronder voor beste film. Het won één Oscar voor de originele score.

Een emotioneel vernietigend verhaal over willekeurig lot

De oorspronkelijke recensie van The Hollywood Reporter, geschreven door Ray Bennett en gepubliceerd op 24 mei 2006, noemde de film gespannen en meedogenloos. De dramafilm werd emotioneel vernietigend genoemd, omdat een simpele daad van vriendelijkheid uitmondt in gebeurtenissen die de façade van beschaving doorbreken en terreur ontketenen.

Iñárritu en scenarioschrijver Guillermo Arriaga verbonden zes families in vier landen op drie continenten. Hun verhaal verkende willekeurig lot en de gevaren van mislukte communicatie.

Ensemblecast en technische uitmuntendheid sturen het verhaal

Pitt, Blanchett en Bernal leverden overtuigende prestaties. Ze werkten samen met ervaren karakteracteurs en niet-professionals. De actie verplaatste zich van Marokko naar San Diego en Tokyo.

Cinematograaf Rodrigo Prieto, production designer Brigitte Broch, editors Stephen Mirrione en Douglas Crise en componist Gustavo Santaolalla leverden allemaal opvallend werk. De film leek voorbestemd voor grote prijzen en een breed publiek.

Non-lineaire structuur verhoogt de spanning over continenten

Net als in zijn eerdere films presenteerde Iñárritu scènes buiten de chronologische volgorde. De fragmenten werden scherp aan elkaar gezet om spanning op te bouwen. Het verhaal begon in de Marokkaanse woestijn, waar een man een Winchester-geweer van een buurman kreeg om zijn geiten te beschermen tegen jakhalzen.

Een Japanse jager had het geweer aan de buurman gegeven. Het wapen kwam terecht bij de twee jonge zonen van de geitenhoeder, die er vanaf een berghelling op een bus met westerse toeristen schoten. De kogel trof de Amerikaanse toeriste Susan, gespeeld door Blanchett, terwijl ze met haar man Richard, gespeeld door Pitt, reisde.

Het stel probeerde hun huwelijk te herstellen na het verlies van een kind. Vastgelopen uren van een ziekenhuis vandaan, week de bus uit naar een afgelegen dorp. Een lokale bewoner bood onderdak terwijl andere passagiers debatteerden over blijven of vertrekken.

Parallelle crises in Mexico en Japan

Richard nam contact op met de Amerikaanse ambassade en belde naar huis in San Diego. Daar zorgde de langjarige huishoudster Amelia, gespeeld door Adriana Barraza, voor hun andere kinderen. Hij drong erop aan dat zij bij de kinderen bleef terwijl hij hulp zocht.

Amelia moest naar de bruiloft van haar zoon in Mexico. Omdat ze geen andere oppas kon vinden, nam ze de kinderen mee in een auto die werd bestuurd door haar impulsieve neef Santiago, gespeeld door Bernal. Ondertussen werd de schietpartij een internationaal incident. Autoriteiten vermoedden terroristen en startten een klopjacht.

In Tokyo worstelde de jonge dove Chieko, gespeeld door Rinko Kikuchi, met de zelfmoord van haar moeder. Ze botste met haar rouwende vader, gespeeld door Koji Yakusho, en worstelde met adolescentenfrustraties.

Diepgang weven en spanning opbouwen met krachtig effect

De filmmakers weefden de verhaallijnen met vakmanschap samen. Ze besteedden aandacht aan karakterdiepgang en relaties. De spanning nam toe toen deelnemers verdwaald raakten tussen vreemden op onbekende plekken.

Indrukwekkende Tokyo-sequenties brachten de ervaring van doofstom zijn over. Vergelijkbare verbeeldingskracht tekende nachtscènes langs de grens tussen Mexico en Californië en in de kale bergen van Marokko.

Gespannen, meedogenloos en soms moeilijk te verdragen is Babel van Alejandro González Iñárritu een emotioneel vernietigend drama waarin een simpele daad van vriendelijkheid leidt tot gebeurtenissen die onze beschavingsfaçade doorboren en de witte ruis van terreur oproepen.