Het op een na grootste pensioenfonds van Australië is begonnen met de aankoop van Franse staatsobligaties, in de overtuiging dat de markten de fiscale uitdagingen van het land en de kans op verdere renteverhogingen door de Europese Centrale Bank hebben overdreven.
Australian Retirement Trust begon in september met het opbouwen van Franse schuld met een looptijd van tien jaar zodra de rendementen boven de 4,5 procent uitkwamen, aldus senior portfoliomanager Jimmy Louca. Het fonds verhoogde zijn aankopen tijdens de scherpe daling in oktober die werd veroorzaakt door zorgen over de politieke stabiliteit en de overheidsfinanciën van Frankrijk, waarbij de rendementen 5 procent bereikten, het hoogste niveau sinds 2002.
“We denken dat de markt aan beide kanten te veel heeft ingeprijsd: de omvang van de ECB-verhogingscyclus en de fiscale verslechtering die zich waarschijnlijk zal voordoen,” zei Louca. Het fonds beheert ongeveer 370 miljard Australische dollar, ofwel circa 260 miljard dollar.
De schuldensituatie in Frankrijk roept herinneringen op aan de eerdere eurocrisis, waarbij politieke onrust en publieke demonstraties het beheersen van de stijgende schuld bemoeilijken. De aankopen van ART vallen op omdat veel andere beleggers zich hebben teruggetrokken en de verwachting van extra ECB-renteverhogingen de vraag verder heeft gedrukt. De druk heeft ook het effect gehad dat de euro, de zwakste G10-valuta tegen de dollar deze maand, onder druk staat.
De overweging in Franse obligaties maakt deel uit van de dynamische assetallocatie van ART, die zich richt op het kopen van activa wanneer deze ondergewaardeerd of ontwricht lijken ten opzichte van de fair-value-schattingen van het fonds. Als langetermijnbelegger zoekt het fonds naar aankopen op een laag niveau en verkopen op een hoog niveau om rendementen voor zijn deelnemers te genereren, aldus Louca.
De stijging van de Franse rendementen in oktober voorbij de 5 procent bracht ze verder boven de fair-value-beoordeling van het fonds, wat leidde tot extra aankopen tijdens de marktontwrichting.
De verkoopgolf heeft geleid tot een scherpe herprijzing van het fiscale risico, aldus Louca. De spread tussen Franse en Duitse tienjaarsrentes is sinds begin september verdubbeld en bereikte vorige week ongeveer 170 basispunten — de grootste kloof sinds de euroschuldencrisis van 2011.
Beleggers blijven gefocust op het korte-termijnrisico dat verzet tegen het fiscale plan van de regering van 54 miljard euro de inspanningen om het tekort te verminderen kan ondermijnen. Louca gelooft dat zowel de huidige regering als de National Rally uiteindelijk prioriteit zullen geven aan tekortreductie voorafgaand aan de verkiezingen van 2027.
Frankrijk kreeg kortstondig verlichting nadat Moody’s Ratings vrijdag besloot geen soevereine downgrading door te voeren en nadat het weekend zonder grote onrust verliep. De futures op Franse tienjaarsobligaties stegen maandag daarop met 68 ticks naar 108,31.
ART denkt ook dat de markten de omvang van toekomstige ECB-renteverhogingen mogelijk overschatten. Hoewel hogere energieprijzen de inflatie op korte termijn opstuwen, verminderen ze tegelijkertijd de inkomens en de groei, wat het fonds uiteindelijk zal leiden tot lagere inflatiedruk en steun voor lagere rendementen.
Frankrijk is een van de overwegingen naast Australië en het Verenigd Koninkrijk, waar het fonds eveneens inflatie- en fiscale zorgen als te hoog ingeprijsd ziet. Het fonds blijft licht onderwogen in de Verenigde Staten en Japan, waar sterke groei en inflatie nog niet volledig in de obligatierentes lijken te zijn verwerkt.
Louca wees op het herstel van Europa na de eerdere schuldencrisis als reden om een langetermijnperspectief op Frankrijk te behouden. “Hoewel de weg hobbeliger en langer kan zijn dan kortetermijnbeleggers zouden willen, is het belangrijk om op te merken dat Griekenland en Italië nu primaire begrotingsoverschotten draaien, iets wat destijds bijna ondenkbaar was,” voegde hij eraan toe.