Apple TV+ heeft een strakke nieuwe misdaadthriller gelanceerd genaamd Lucky die gebaseerd is op de roman uit 2021 van Marissa Stapley maar haar eigen weg kiest met meedogenloze actie en een gestroomlijnde focus op het heden. De zevendelige miniserie, gecreëerd door Jonathan Tropper, volgt een slimme oplichter wier perfecte roof 's nachts ontrafelt in een wanhopige vlucht voor federale agenten en een wraakzuchtige misdaadbaas die toevallig haar schoonmoeder is.
In de openingsaflevering viert Luciana Lucky Armstrong, gespeeld door Anya Taylor-Joy, een score van meerdere miljoenen met echtgenoot Cary Masterson (Drew Starkey) in Las Vegas. De ochtend erna volgt een onaangename verrassing wanneer Cary en het geld verdwijnen. Federale autoriteiten onder leiding van agent Billie Rand (Aunjanue Ellis-Taylor) naderen snel, waardoor Lucky gedwongen is tot een krappe ontsnapping. Met persoonlijke belangen erbij wil maffiabaas Priscilla (Annette Bening) haar geld terug en blijkt ze Cary's moeder te zijn.
Lucky vertrouwt op straatwijsheid en snel denken om zowel de FBI als haar schoonmoeder voor te blijven gedurende de beperkte serie. Vroege flashbacks geven een hint van haar jeugd, maar het verhaal blijft strak gericht op de acute crisis in plaats van uitgebreide achtergrond.
De televisieversie houdt de centrale figuur intact, inclusief haar oplichtervader gespeeld door Timothy Olyphant en de initiële roof die haar verraadt. Vanaf dat punt scheiden de wegen zich. Stapley's roman introduceert een loterijticket van 390 miljoen dollar dat Lucky niet kan innen zonder aandacht van de politie te trekken, terwijl de serie juist de directe achtervolging en overleving benadrukt.
Het boek hanteert een dubbele tijdlijn die Lucky's jeugd dieper uitdiept en nevenverhalen bevat over het zoeken naar haar vermiste moeder en het oplichten van kwetsbare doelwitten. Die lijnen ontbreken grotendeels in de bewerking, die vaart en spanning prefereert boven achtergrondverhalen.
Stapley heeft steun uitgesproken voor de creatieve keuzes. In opmerkingen aan Elle beschreef ze aanvankelijke zenuwen over het kijken naar de afleveringen, maar gaf ze het project uiteindelijk haar zegen, met de opmerking dat de roman nu bijna als een prequel leest naast de serie.
Er zijn enkele opvallende plotverschillen die ik kende. En ik voelde wel zenuwen toen ik de afleveringen ging kijken omdat ik me afvroeg of ik me misschien losgekoppeld zou voelen. Gaat het voelen alsof het van mij is? Het is een vertrouwensval, en dat is oké. Je moet het je zegen geven en loslaten.
Door zich te concentreren op de meest voortstuwende elementen levert de miniserie een vlotte, personagegedreven thriller die op zichzelf staat terwijl de geest van het bronmateriaal nog steeds wordt geëerd. De eerste afleveringen suggereren dat Lucky zich zal blijven onderscheiden als een van de meest eigenzinnige boek-naar-schermprojecten van het jaar.