Anuparna Roy brengt migrantverhalen en queer levens naar Venetië Horizons met 'Lovers in the Blue Night'

De Indiase regisseur bouwt voort op haar historische debuutprijs met een breder canvas van ontheemding, intimiteit en verzet in Mumbai.

Indiase regisseur Anuparna Roy heeft een jeugtherinnering aan een gebonden arbeider genaamd Ameena gebruikt als basis voor haar tweede speelfilm, Lovers in the Blue Night, die meedoet aan de Horizons-competitie van het Venice Film Festival.

Het project komt een jaar nadat haar debuut Songs of Forgotten Trees haar de Horizons-prijs voor beste regisseur opleverde, de eerste keer dat een Indiase filmmaker die prijs won.

Van herinnering uit de geboorteplaats naar terugkeer op het festival

Roy heeft het verhaal van Ameena jarenlang meegedragen. Een opmerking die de vrouw ooit maakte over haar huwelijk bleef de filmmaker bij, lang nadat ze haar geboorteplaats had verlaten. Die herinnering groeide uit tot de kern van de nieuwe film, die internationaal wordt verkocht door salesagent Parallax.

Anders dan haar eerste film, die draaide om twee vrouwen die grotendeels in één huis bleven en met strakke budgetbeperkingen te maken had, volgt het nieuwe verhaal vier migranten die hun weg zoeken in Mumbai. Roy beschrijft de productie als gestructureerder, met deadlines waaraan ze nog moet wennen.

Dromen van de hoofdcompetitie

Roy zegt dat ze droomde van een plek in de hoofdcompetitie, maar er geen verwachting van had. Een nieuwe plaatsing in Horizons voelt niet als een teleurstelling. Ze ziet zichzelf als een relatief nieuwe regisseur die nog leert, samen met collega’s die ze bewondert.

Liefde als verzet en de grenzen van ontsnapping

Vroege ideeën voor Ameena’s pad waren rebels: het personage zou echte liefde vinden en haar huwelijk verlaten. Naarmate het script zich ontwikkelde, kwam daar een andere laag bij. Roy merkt op dat wat eruitziet als bevrijding, een nieuwe cyclus van patriarchaat kan vormen.

Dezelfde voorzichtigheid kleurt het bredere portret van de migranten. Ontberingen beïnvloeden hen, maar vormen niet hun enige definitie. Roy wilde niet dat ontheemding de gewone verlangens naar nabijheid, jaloezie of genegenheid overschaduwde.

Wanneer je eenzaam of ontheemd bent, kan zelfs een klein gebaar van intimiteit enorm aanvoelen.

— Anuparna Roy, Interview about Lovers in the Blue Night

Queer levens en een revolutionair beeld

In het centrum staan Karim, een closeted homoseksuele man getrouwd met Ameena, en zijn minnaar Sukka, die probeert te ontsnappen aan kastebeperkingen. Roy koos voor neutrale, empathische taal in plaats van armoede te benadrukken of hun verhalen om te vormen tot openlijke statements.

Een opvallend detail komt uit Karims werk: hij produceert rattengif en bestrijdt knaagdieren in chique wooncomplexen in Mumbai, gebaseerd op een observatie in Andheri East. Roy noemt het beeld van hem die thuiskomt om een andere man te kussen ronduit revolutionair.

Overstromingen, ontheemding en toekomstige projecten

Ontheemding verbindt de nieuwe film met haar debuut. Beide putten uit overstromingen die Roy meemaakte toen ze opgroeide bij de grens met Bangladesh, aan de Golf van Bengalen, waardoor personages op de vlucht slaan uit verwoeste huizen. Waar de eerste film zich richtte op twee vrouwen, verkent deze twee mannen en de complexiteit van biseksualiteit.

Toekomstig werk omvat een romantische film getiteld In the Shadow in the Light, deels geïnspireerd op het huwelijk van haar ouders, en een nog titelloos project rond de seksuele ontwikkeling van een vrouw.

Tags bij dit artikel