Andy Burnham reist naar COP31 terwijl Britse partijen focus verleggen van klimaat naar kosten van levensonderhoud

Politieke consensus over strenge emissiereducties brokkelt af over het hele spectrum na kiezersreactie bij tussentijdse verkiezing in Uxbridge.

Britse premier Andy Burnham en tientallen andere wereldleiders reizen deze week naar Turkije voor COP31, de jaarlijkse VN-klimaatconferentie. Critici stellen dat de bijeenkomst weinig meer zal opleveren dan symbolische gebaren terwijl grote uitstoters achterblijven met concrete maatregelen.

Tussentijdse verkiezing in Uxbridge markeerde keerpunt voor klimaatbeleid

De afbrokkeling van de brede politieke steun voor ambitieus klimaatbeleid in Groot-Brittannië begon in de vroege uren van 21 juli 2023. Toen hield de Conservatieve Partij onverwacht de buitenwijk Uxbridge in Londen in een tussentijdse verkiezing. Labour werd geacht comfortabel te winnen door de algemene onvrede over de vorige conservatieve regering, maar een campagne gericht tegen een emissiegerelateerde wegenheffing leverde een nipte overwinning op voor de Tories.

De uitslag stuurde een duidelijk signaal dat kiezers niet bereid waren hogere persoonlijke kosten te accepteren voor milieudoelen. Dat signaal beïnvloedde snel de strategie van alle partijen, ook binnen Burnhams eigen Labourpartij.

Kostenoverwegingen winnen terrein op groene ambities bij alle grote partijen

De nadruk op betaalbaarheid in plaats van snelle decarbonisatie heeft zich nu verspreid naar alle grote Britse partijen. Zelfs de Groenen onder nieuwe leider Zack Polanski hebben milieukwesties naar de achtergrond verdrongen ten gunste van sociale en economische thema's. Burnham, die in juli aantrad, richt zich op het verlichten van huishoudelijke financiële druk in plaats van nieuwe klimaatinitiatieven.

Vergelijkbare ontwikkelingen spelen in de Verenigde Staten, waar betaalbaarheid het debat domineert en eerdere verontwaardiging over de terugtrekking uit het Klimaatakkoord van Parijs is weggeëbd. Een decennium van onderlinge groene wedijver onder Britse partijen heeft plaatsgemaakt voor voorzichtigheid.

Beleidsomslagen duiden op lagere prioriteit voor emissiereducties

Burnhams regering heeft al stappen gezet die milieuactivisten als terugtrekkingen zien. Voormalig energieminister Ed Miliband is overgeplaatst naar Buitenlandse Zaken en zijn opvolger heeft het Jackdaw-gasveld in de Noordzee goedgekeurd. Verdere goedkeuringen voor projecten als Rosebank worden verwacht. Plannen om gasboilers in nieuwe woningen uit te faseren worden afgezwakt en doelstellingen voor elektrische auto's kunnen worden versoepeld.

Reform UK onder Nigel Farage heeft het schrappen van de net-zero-verplichtingen tot centrale belofte gemaakt. Conservatief leider Kemi Badenoch noemt zichzelf een scepticus over net zero en verzet zich tegen bijbehorende belastingen en heffingen.

COP31 zal naar verwachting beperkte resultaten opleveren

Nu Burnham slechts 24 uur op de bijeenkomst in Turkije zal doorbrengen, blijven de verwachtingen laag. Het belangrijkste verwachte resultaat is een niet-bindend doel om 35 procent van de wereldwijde energie in 2035 uit elektriciteit te halen. Grotere ambities worden beperkt door zorgen over energiezekerheid en het besef dat China, India en de Verenigde Staten de echte voortgang bepalen.

Recente temperatuurrecords onderstrepen de urgentie. Vorige maand was wereldwijd de warmste oktober ooit gemeten, volgens de Copernicus-dienst van de EU. De Wereld Meteorologische Organisatie van de VN waarschuwde dat 2027 nog heter zal worden door El Niño-effecten.

Herstel van publieke steun vraagt om nieuwe aanpak

Analisten stellen dat top-down maatregelen aan kracht hebben ingeboet. In plaats van transities op te leggen, moeten overheden burgers betrekken zodat verschuivingen zoals de adoptie van elektrische auto's vanuit de vraag ontstaan in plaats van opgelegd te worden. Ook moet de infrastructuur gereed zijn voordat strenge doelstellingen voor hernieuwbare energie worden gesteld.

Grote topconferenties behouden hun waarde, maar het effectiefste werk ligt nu in binnenlandse inspanningen om zowel de politieke wil als de praktische middelen voor blijvend klimaatbeleid te herstellen.

Tags bij dit artikel