De nieuwe film Elsinore opent in een Londense Hamlet-productie uit 1989 bij het National Theatre. Het publiek ziet de actie vanuit het perspectief van crewleden achter de coulissen die verbijsterd toekijken hoe de oudere acteur die de geest speelt zijn tekst vergeet, waarna de hoofdrolspeler halverwege de voorstelling het toneel verlaat.
Die hoofdrolspeler is een jonge Daniel Day-Lewis, wiens abrupte vertrek het begin markeert van een verhaal dat al snel de aandacht verlegt naar een andere prominente Britse acteur uit die tijd.
De centrale figuur wordt Ian Charleson, gespeeld door Andrew Scott. Charleson verwierf acht jaar eerder bekendheid als Eric Liddell in Chariots of Fire, de Oscarwinnende film voor beste film. In 1989 zijn zijn Hollywoodkansen alweer tanende en de rol fungeert nu eerder als grap dan als hoogtepunt in zijn carrière, vooral wanneer taxichauffeurs het beroemde Vangelis-thema neuriën.
Charleson leidt een discreet maar actief homoseksueel sociaal leven in Londense pubs en clubs en aanvaardt vooral lowbudget-genrerollen. Hij werkte ooit samen met regisseur Derek Jarman aan Jubilee, maar verwijderde later de vermelding uit zijn cv, wat scherpe kritiek van de filmmaker opleverde.
Vroeg in het verhaal krijgt Charleson te horen dat hij hiv heeft. Hij controleert dagelijks zijn lichaam op tekenen van verergering en weigert behandeling met AZT. Wanneer tijdens een grimeersessie een kleine laesie op zijn slaap verschijnt, wordt de realiteit van zijn aandoening onmogelijk te negeren.
Nu Day-Lewis weg is, biedt regisseur Richard Eyre Charleson de rol van Hamlet aan die hij op zijn vijfentwintigste al eens speelde. Nu 39 en ernstig ziek, aanvaardt hij de rol van zijn leven ondanks medische waarschuwingen.
Andrew Scott levert een genuanceerde prestatie die Charlesons levenslust, ambitie en stille vastberadenheid weergeeft. Olivia Colman speelt arts Margaret Johnson, die haar patiënt aanspoort gezondheid boven de zware eisen van het Olivier-toneel te stellen.
De film onderzoekt hoe Charleson de rol gebruikt om zijn bestaan te bevestigen en de dood onder ogen te zien. Ontmoetingen met Jarman, die eveneens met aids worstelt, benadrukken de gedeelde strijd van kunstenaars die authenticiteit zoeken te midden van vooroordelen en ziekte.
Geschreven door Stephen Beresford en geregisseerd door Simon Stone, onderzoekt Elsinore de aidscrisis, de druk op homoseksuele artiesten en de transformerende kracht van Shakespeare. Scotts vertolking maakt van het verhaal een aangrijpend portret van veerkracht en artistieke toewijding.