Langetermijnobligatierentes zijn wereldwijd gestegen doordat beleggers zich zorgen maken over de overheidsleningen. De Verenigde Staten vallen op door de snelheid van de fiscale verslechtering en wegen nu zwaar mee in het bepalen van de koers vooruit.
Hogere rentes wijzen op meer dan alleen aanhoudende begrotingstekorten. Ze riskeren een bredere economische ontwrichting. De netto rentelasten in de VS bedragen inmiddels 1 biljoen dollar per jaar en vormen al ongeveer de helft van de nieuwe federale leningen. Het tekort bedraagt 6% van het bbp ondanks volledige werkgelegenheid.
Het Congressional Budget Office verwacht dat de netto overheidsschuld stijgt van 101% van het bbp dit jaar naar meer dan 175% in 2056, uitgaande van de basisscenario’s zonder recessies en met een tienjaarsrente onder 4,5%. Die benchmarkrente overschreed vorige maand de 5%. Elke verdere stijging vergroot het tekort, zet rentes onder druk en voedt dezelfde cyclus.
Snellere economische groei zou de last verlichten. Toch hebben overheden herhaaldelijk vastgesteld dat ze hogere groei niet zomaar kunnen afdwingen. Zodra de fiscale druk toeneemt, voegen maatregelen zoals infrastructuuruitgaven of belastingverlagingen die in rustiger tijden de groei zouden kunnen ondersteunen, direct bij aan de leenbehoefte en kunnen ze een opkomende schuldspiraal versnellen.
Scherpe uitgavenbezuinigingen hebben ook nadelen en kunnen de groei voldoende schaden om contraproductief te zijn. Effectieve beheersing moet daarom geleidelijk zijn en beginnen voordat een spiraal zich vastzet. Beleidsmakers hebben nog maar weinig tijd om te handelen.
Sommige waarnemers zien kunstmatige intelligentie een productiviteitsgolf veroorzaken die de draagkracht van de economie vergroot zonder extra overheidsleningen. Bloomberg Economics schrijft AI al toe dat de productiviteit boven de officiële cijfers uitkomt. Toch kan krachtige AI werknemers verdringen, werkloosheidsuitkeringen doen stijgen en de druk op nieuwe uitgaven vergroten. Een piek in AI-gerelateerde investeringen kan ook een kortstondige groeivertraging opleveren met ernstige gevolgen voor het schuldenpad.
Als fiscale zorgen weinig aandacht blijven krijgen, is de gematigde optie van gestage voorzichtigheid mogelijk niet langer beschikbaar. Een scherpere crisis die abrupte keuzes afdwingt, kan eerder komen dan velen in Washington verwachten.