Busta Rhymes praatte openhartig over het ontstaan van zijn nieuwe album Dillagence II tijdens een speciale avond in het Grammy Museum in Los Angeles. De rapper ging in gesprek met muzikant Anderson .Paak over niet-uitgebrachte instrumentals, het creatieve proces en persoonlijke banden met de overleden producer J Dilla.
Dillagence II, dat in augustus verscheen, bevat Busta Rhymes die rapt over beats van J Dilla, die in 2006 overleed. De avond trok verschillende bekende namen uit de muziekwereld, waaronder Dilla’s moeder Ma Dukes, executive Sylvia Rhone, manager Mona Scott-Young en muzikant Jimmy Jam. Rhymes gaf toe dat de gelegenheid hem diep raakte nog voordat de avond begon.
Ik ben vanavond emotioneel. Ik heb backstage een traantje gelaten. Om vanavond in deze zaal te mogen zijn en te weten dat ik de kans krijg om te delen, te verwoorden en kwetsbaar te zijn, voelt dat fucking geweldig.
Anderson .Paak, die op het album te horen is naast gasten als D’Angelo, Ludacris, Lil Wayne en Jon Batiste, vroeg naar de niet-uitgebrachte beats die Rhymes rechtstreeks van Dilla kreeg. De rapper legde uit dat Dilla vaak cd’s met 25 nummers gaf die in- en uitfade, waardoor ze lastig te gebruiken waren. Hij herinnerde zich ook een bezoek aan Dilla in het huis van zijn moeder in Detroit terwijl de producer met gezondheidsproblemen kampte en Ma Dukes bijsprong.
Rhymes beschreef hoe Ma Dukes tijdens die bezoeken als familie werd, maaltijden kookte en zelfs hielp bij het vinden van platen voor samples uit haar georganiseerde collectie. Hij leefde jarenlang met de beats, soms aarzelend om erop te schrijven omdat ze op zichzelf al zo compleet klonken.
Het gesprek ging ook over specifieke nummers van het project. Rhymes vertelde hoe hij in februari de vocals van D’Angelo voor “This Woman” ontving en diezelfde dag zijn eigen delen opnam. Ze bespraken ook “What We Got in Common” met Common en Jon Batiste, plus het nummer “Kingpin (Knock Ya Head Off)” met Ludacris.
Op de vraag naar mogelijke Grammy-erkenning voor het album merkte Rhymes op dat hij al twaalf keer genomineerd is zonder een overwinning. Hij benadrukte dat het project een specifiek moment in de tijd vastlegt via langdurige relaties met producers als de Neptunes, Swizz Beatz en Timbaland. Hij stelde dat het werk van Dilla ook decennia later nog tijdloos is.
Elke productie van hem is ouder dan twintig jaar. Maar nu heeft het die Cascade-vloeistofglans eromheen. En dat maakt de magie zo mooi, omdat wat hij deed tijdloos is.
Rhymes sloot de avond af met een halfuur durende set van zijn signature tracks zoals “Put Your Hands Where My Eyes Could See,” “I Know What You Want” en “Break Ya Neck,” plus nieuw materiaal waaronder “Talk Ya Shit” en “What We Got in Common.” Common kwam voor dat laatste nummer bij hem op het podium. Rhymes haalde ook Ma Dukes naar het podium om haar en de Yancey-familie te bedanken voor hun steun aan het project.