Amerikaanse staatsobligaties blijven op niveaus handelen die veel beleggers onaantrekkelijk vinden, ondanks tekenen van waarde ten opzichte van economische fundamentals en aandelenmarkten. De 10-jaarsrente heeft 5,34 procent bereikt zonder noemenswaardige nieuwe vraag aan te trekken, waardoor er ruimte is voor verdere koersdalingen voordat de markt historisch gezien oversold raakt.
Een eenvoudige vergelijking van de 10-jaarsrente met het gemiddelde van de nominale bbp en de 10-jaars Duitse staatsobligatierentes toont dat de Amerikaanse rente voor het eerst in jaren buiten crisistijden boven deze benchmark uitkomt. De nominale bbp weerspiegelt binnenlandse groei en inflatietrends, terwijl bund-rentes het bredere mondiale renteklimaat weergeven. Deze kloof suggereert dat Amerikaanse staatsobligaties relatief goedkoop zijn, maar kopers zijn niet agressief ingestapt.
De 10-jaarsrente ligt ook meer dan 60 basispunten boven een schatting van de reële waarde op basis van centralebankbeleid, de vorm van de rentecurve, olieprijzen en het beleidsrente zelf. Aandelenwaarderingen versterken het beeld van relatieve goedkoopte. De trailing earnings yield minus de 10-jaarsrente is negatief geworden en staat op het laagste niveau in meer dan twintig jaar.
Een eenvoudige blik op het jaarlijkse totaalrendement van de Treasury-index laat zien dat deze terug is op het langetermijngemiddelde na een periode van daling. De geschiedenis leert dat wanneer deze maatstaf zes maanden daalt en vervolgens het gemiddelde bereikt, het rendement in drie van de vier eerdere gevallen over de daaropvolgende drie maanden nog verder daalt, over een periode van meer dan vijftig jaar.
Reële rentes hebben het grootste deel van de recente stijging van de nominale rentes veroorzaakt, terwijl de inflatiecompensatie relatief stabiel bleef. Voorlopende indicatoren voor 10-jaars reële rentes, gebaseerd op overtollige liquiditeit, wereldwijde centralebankverkrapping en de Federal Reserve-beleidsrente, blijven de komende drie tot vier maanden hoger wijzen.
De Verenigde Staten hebben een van de grootste begrotingstekorten onder de grote economieën gemeten naar bbp, alleen overtroffen door een handvol opkomende markten. De rentelasten ten opzichte van het bbp behoren wereldwijd tot de hoogste en staan in dollars alleen achter Italië. Zelfs zonder rentelasten blijft het primaire tekort het grootste in de ontwikkelde wereld, afgezien van het Verenigd Koninkrijk.
Stijgende rentes brengen ook reflexieve risico's met zich mee. Hogere volatiliteit leidt doorgaans tot strengere marginvereisten en Treasury-risicobeperkingen, terwijl de marktliquiditeit afneemt. Wanneer de 10-jaarsrente in het verleden boven de zone van 5,25 tot 5,50 procent bleef, vertoonden staatsobligaties een aanhoudende positieve correlatie met aandelen, waardoor hun waarde als portefeuillediversificatie afnam.
Met dit als achtergrond lijken de autoriteiten bereid om in te grijpen. Het ministerie van Financiën heeft onlangs Jefferies Chief Market Strategist David Zervos aangesteld als adviseur. In een recent interview merkte hij op dat de autoriteiten de controle over het beheer van de looptijd van de schuld heroveren.
Je moet heel goed in de gaten houden hoe dat wordt aangepakt.
Markten die de kans lopen op officiële steun worden moeilijk om short te gaan, maar dezelfde dynamiek creëert niet automatisch een overtuigend koopargument. Simon White, de macrostrateeg achter de analyse, benadrukt dat eenvoudige historische verbanden nog steeds wijzen op verdere daling voordat een duurzaam herstel zich aandient.