Amendement verzwakt toezicht op lokale transmissieprojecten in bipartisaan infrastructuurwetsvoorstel

Verschuiving van sectie 222 naar 206 van de Federal Power Act verzwakt afschrikking tegen bevoordeling van kortere lijnen door nutsbedrijven

De Bipartisan American Affordability and Jobs Act, bekend als BAAJA, wil de vergunningverlening voor grote energieprojecten versnellen en tegelijk de kosten voor consumenten verlagen. De maatregel betreft pijpleidingen, elektriciteitsnetten en aanverwante infrastructuur, waarbij transmissie-upgrades worden gezien als een belangrijke weg naar goedkopere elektriciteit via betere toegang tot verre bronnen.

Waarde van transmissie en prikkels voor nutsbedrijven

Hoogspanningstransmissie transporteert stroom tussen regio’s en naar lokale distributiesystemen. Een studie van het Department of Energy uit 2024 berekende dat elke dollar die in transmissie wordt geïnvesteerd, 1,60 tot 1,80 dollar aan baten oplevert, met de grootste winsten bij lijnen die meerdere regio’s overspannen. Dergelijke verbindingen ondersteunen ook hernieuwbare energie door afgelegen wind- en zonnebronnen met vraagcentra te verbinden.

Nutsbedrijven werken onder gereguleerde rendementen op infrastructuurinvesteringen, maar hun monopoliefranchises creëren sterke voorkeuren voor projecten binnen hun eigen verzorgingsgebied. Lijnen die stroom van buitenaf importeren concurreren met eigen opwekking van het nutsbedrijf en vereisen het delen van rendementen met andere bedrijven. Daardoor blijft het merendeel van de nieuwe transmissie kort en lokaal.

Oorspronkelijk wetsvoorstel richtte zich op tekortkomingen in lokale planning

De oorspronkelijke versie van BAAJA bevatte twee hoofdlijnen. De ene stroomlijnde de vergunningverlening voor meerdere staten en standaardiseerde de kostenverdeling voor interstatelijke lijnen, terwijl de Federal Energy Regulatory Commission, of FERC, sterker werd tegenover staten die dwarslagen. Het tweede element stond staten toe FERC-onderzoeken te vragen naar lokale transmissieplannen van nutsbedrijven onder sectie 222 van de Federal Power Act, die straffen kent voor manipulatief gedrag.

Amendement verschuift bevoegdheid en vermindert handhavingskracht

Een recent amendement verplaatste het toezicht op lokale projecten naar sectie 206 van dezelfde wet. Die bepaling richt zich op onredelijke tarieven, maar mist de bestraffende reikwijdte van sectie 222. Ari Peskoe, directeur van het Electricity Law Initiative aan Harvard Law School, verklaarde dat de wijziging de positie van FERC ernstig verzwakt. Hij merkte op dat de commissie nu klachten van staten kan weigeren te onderzoeken en dat de deadline van 120 dagen voor voorlopige bevindingen de mogelijkheid beperkt om een sterke zaak op te bouwen.

Die wijziging verzwakt de positie van FERC ernstig.

— Ari Peskoe, directeur van het Electricity Law Initiative aan Harvard Law School, Getuigenis en commentaar op het BAAJA-amendement

Reacties uit de sector en van waakhonden

De brancheorganisatie van de nutsbedrijven steunde het herziene wetsvoorstel kort na het amendement. David Pomerantz, uitvoerend directeur van het Energy and Policy Institute, noemde de maatregel over het algemeen de moeite waard, maar waarschuwde dat de handhaving nu sterker afhangt van de prioriteiten van wie FERC leidt. Slechts 1,6 procent van de transmissie die tussen 2016 en 2024 is toegevoegd, kwalificeerde als interregionaal, volgens de behoeftestudie van het Department of Energy.

Vooruitzichten na de tussentijdse verkiezingen

Het debat in de Senaat over BAAJA is begonnen. Democraten, gesterkt door een sterke prestatie bij de tussentijdse verkiezingen, staan voor de keuze om het huidige ontwerp te steunen om de wetgevingsagenda te ontruimen of verdere verbeteringen te zoeken wanneer zij in januari de controle overnemen. De recente aandacht voor energiebetaalbaarheid tijdens de campagne geeft wetgevers ruimte om sterkere waarborgen voor lokale transmissie te herstellen vóór de definitieve stemming.

Tags bij dit artikel