- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De debuterende filmmaker maakt van een simpel uitgangspunt een sobere meditatie over volwassenheid en onzekerheid, voorafgaand aan de release op 21 augustus.

Alexander Ullom maakt een opvallend debuut in de speelfilm met It Ends, een spookachtige en cerebrale draai aan het tiener-roadtripverhaal. De film komt op 21 augustus 2026 in de bioscopen en vormt het hoogtepunt van een sterke zomer voor beginnende horrorregisseurs.

Vier vrienden staan voor een eindeloze rit

Het verhaal volgt vier twintigers die op het punt staan hun jeugd achter zich te laten. Tyler, gespeeld door Mitchell Cole, keert terug uit militaire dienst, terwijl Day (Akira Jackson), Fisher (Noah Toth) en James (Phineas Yoom) net zijn afgestudeerd. Hun overlappende dialogen en natuurlijke geklets geven de eerste scènes een levensecht gevoel, voordat de situatie vreemd wordt.

De groep merkt al snel dat ze veel te lang hebben gereden zonder hun bestemming te bereiken. Pogingen om terug te keren of te stoppen mislukken. Ze kunnen alleen maar vooruit blijven rijden. De film gebruikt de Florida State Alumni-uitrusting om de lowbudgetproductie in een herkenbare realiteit te verankeren.

It Ends wordt een existentiële uithoudingstest

Wat begint met survival-horrorelementen, waaronder wanhopige mensen die proberen in te auto te komen, verschuift naar iets introspectievers. De personages kunnen niet slapen, geen honger voelen of naar de wc. Hun benzinetank en telefoons raken nooit leeg. Eerst proberen ze rationele verklaringen te vinden, daarna vragen ze zich af of het straf, vagevuur of de dood is.

Om ermee om te gaan stellen ze tijden in voor emotionele ontlading door te schreeuwen en delen ze uit het hoofd geleerde verhalen. Day wenst dat ze Subway Surfers had gedownload om zich af te leiden. De groep discussieert of ze ooit nog iets nieuws zullen meemaken. De eindeloze weg wordt een podium om te onderzoeken hoe mensen betekenis creëren als die niet vanzelfsprekend is.

De film stelt de afhankelijkheid van nostalgie ter discussie

Ullom verweeft commentaar op generatiestrijd en de focus van de entertainmentindustrie op successen uit het verleden. De personages beginnen met het bespreken van een meme-formaat, en de film suggereert dat het putten uit wat al voorbij is mensen zonder mentale prikkels laat om door te gaan.

Een zelfverzekerd debuut zonder makkelijke antwoorden

Recensenten hebben gewezen op het gewone begin dat geleidelijk diepere lagen onthult. Een criticus die een persvoorstelling bijwoonde vatte de ervaring als volgt samen.

Deze film maakte dat ik mezelf wilde vermoorden en toen toch niet, ik vond het geweldig.

De eindeloze weg, omzoomd met verlaten auto’s en mensen in verschillende stadia van acceptatie, fungeert als een eenvoudig maar effectief gedachtenexperiment. Ullom weigert nette oplossingen te bieden en laat het verhaal eindigen zoals de titel belooft.

SlashFilm gaf de film een 8 uit 10 en prees de ambitieuze omgang met existentiële vragen binnen een sobere indieproductie.