Alejandro Blanco, al jaren voorzitter van het Spaans Olympisch Comité, heeft besloten de sprong te wagen naar het voorzitterschap van de ANOC, de organisatie die de 206 nationale olympische comités wereldwijd verenigt. De verkiezingen vinden plaats op 8 december in Hongkong, waar hij het opneemt tegen de Algerijn Mustapha Berraf. Blanco komt met een ongeslagen reeks van 24 kandidaturen op zak.
Blanco benadrukt dat hij geen plannen had om zich kandidaat te stellen. Een krachtige beweging uit Europa en Amerika stelde hem voor als kandidaat. Na overleg met de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité, Kirsty Coventry, en steun uit verschillende continenten besloot hij toch mee te doen. Hij wijst op de kracht van het Europese en Amerikaanse voorstel en bevestigt dat het doel is om op 8 december te winnen.
De ANOC heeft tot nu toe slechts twee voorzitters gekend: Mario Vázquez Raña, die meer dan dertig jaar aan het hoofd stond, en Ahmad Al-Fahad Al-Sabah, plus een interim-mandaat van Robin Mitchell. Een Europeaan heeft de organisatie nog nooit geleid. Blanco wil die barrière doorbreken en een Spanjaard aan het roer plaatsen.
In eerste instantie werd gezocht naar een akkoord met Mustapha Berraf om een confrontatie tussen continenten te vermijden. Berraf kon rekenen op steun uit Afrika en Azië, Blanco op die uit Europa en Amerika. Beide kandidaten onderhielden een goede relatie en het pact moest een rustige overgang garanderen. Uiteindelijk kozen de olympische comités van de vier continenten toch voor verkiezingen. Blanco benadrukt dat het akkoord altijd binnen de statuten en de principes van goed bestuur bleef.
Ik had niet gedacht aan deze kandidatuur. Toch was er een heel sterke beweging in Europa en Amerika die mij als kandidaat naar voren schoof.
Zijn programma steunt op geloofwaardigheid, consensus, betrokkenheid, nabijheid en verandering. Naast de twintig concrete punten ziet Blanco het grootste probleem van de ANOC als een identiteitskwestie. De nationale olympische comités moeten erkend worden als een van de fundamentele pijlers van de olympische beweging, naast het IOC, de atleten en de internationale federaties. Hij wil zelfs de overheden als vierde essentiële actor toevoegen.
Een van zijn belangrijkste voorstellen is dat de voorzitter van de ANOC voorzitter blijft van een nationaal olympisch comité en geen lid wordt van het IOC. Zo blijft de stem van de comités onafhankelijk. Daarnaast wil hij dat in elke commissie van het IOC twee vertegenwoordigers zitten die door de ANOC zelf worden gekozen, en niet door het Internationaal Olympisch Comité worden aangewezen.
Blanco verdedigt dat de nationale olympische comités voldoende middelen nodig hebben om sterk te staan en hun onafhankelijkheid te bewaren. Hij wijst overheidsinmenging af, maar benadrukt dat duidelijke samenwerkingslijnen met overheden noodzakelijk zijn. Hij stelt voor een gezamenlijke commissie met het IOC en de continentale comités op te richten om conflicten tussen nationale comités en overheden op te lossen.
Van de historische ANOC-voorzitter Mario Vázquez Raña prijst Blanco vooral zijn liefde voor het olympisme en zijn onverzettelijke verdediging van de nationale comités. Mocht hij worden gekozen, blijft hij tot mei 2029 voorzitter van het Spaans Olympisch Comité. Hij noemt het COE heilig en zegt dat zijn ervaring daar van onschatbare waarde zal zijn in zijn nieuwe rol bij de ANOC.
De basis is dat je voorzitter moet blijven van een nationaal olympisch comité. [...] Het COE is heilig.