A24-documentaire 'You Can See Everything' mikt op historische oscarnominatie voor beste film

Film van Nathan Fielder en Lance Oppenheim breekt kassarecords en zet aan tot een nieuwe blik op hoe non-fictiefilms presteren in de oscarcategorieën

Een documentaire kwalificeert als film, maar de Academy Awards behandelen het genre al jaren als iets apart. Dit awardsseizoen daagt A24’s doorbraakfilm “You Can See Everything” die scheiding uit met sterke commerciële resultaten en ambitieuze crosscategorie-campagnes.

Doorbraaksucces voedt buzz rond beste film

Onder regie van Nathan Fielder en Lance Oppenheim ging de film onverwacht in première op het Telluride Film Festival in september. Hij bereikte de bioscopen op 16 oktober en heeft via het vierde weekend al bijna 80 miljoen dollar opgebracht in de Verenigde Staten. Waarnemers in de industrie verwachten dat de film de eerste nominatie voor beste film voor een documentairefeature zal krijgen.

Decennia van beperkte cross-over erkenning

In 98 oscarceremonies hebben documentairefeatures 33 nominaties buiten hun eigen categorie verzameld en slechts drie prijzen gewonnen. Sinds de 85e ceremonie in 2013 vonden 14 van zulke nominaties plaats, waarvan tien in de categorie beste originele song. De documentairetak zelf, opgericht in 2001 met 719 stemgerechtigden, regelt zijn eigen categorie via een shortlistproces dat in december begint.

De regels van de Academy staan documentaires toe om elders mee te dingen, maar takken die zich richten op verhalende films omarmen ze zelden. A24 begon met een campagne in elf categorieën, waaronder beste film, regie, beste vrouwelijke bijrol en diverse ambachtelijke categorieën. Latere aanpassingen haalden production design, costume design, make-up en haarstyling en geluid uit de campagne.

Vroege mijlpalen en aanhoudende barrières

Geen enkele documentaire heeft ooit een nominatie voor beste film of beste regie gekregen. De vroegste erkenning kwam met “Chang: A Drama of the Wilderness” in 1927. Andere mijlpalen zijn de oscar voor cinematografie in 1930 voor “With Byrd at the South Pole” en nominaties voor het scenario van “Louisiana Story” en “The Quiet One” eind jaren veertig. “Navajo” uit 1952 was de eerste film die zowel in de categorie documentairefeature als cinematografie werd genomineerd.

Muzieksoundtracks van non-fictiefilms kregen erkenning tot halverwege de jaren zeventig, met als hoogtepunt de oscar voor de Beatles voor “Let It Be”. “Woodstock” viel in 1970 op met drie nominaties, een record dat later door “Flee” werd geëvenaard. Nominaties voor montage voor “Hoop Dreams” in 1995 markeerden een van de laatste doorbraken in ambachtelijke categorieën voordat de takken de deuren grotendeels sloten voor documentaires.

Originele song als betrouwbare route

Beste originele song is de voornaamste weg geworden voor non-fictiefilms. Twaalf documentaires kregen een nominatie in deze categorie, maar slechts “An Inconvenient Truth” won en pakte ook de oscar voor documentairefeature. Tien van die songnominaties werden genegeerd door de documentairetak zelf, wat laat zien hoe muziekgerichte campagnes traditionele barrières kunnen omzeilen.

Internationale film biedt een andere route

Internationale film heeft beperkt succes opgeleverd. Films als “Waltz With Bashir”, “Honeyland”, “Collective” en “Flee” behaalden dubbele nominaties, maar geen daarvan werd omgezet in een overwinning. Vier ceremonies zijn verstreken zonder een nieuwe documentaire in de internationale selectie sinds “Flee”.

Campagnefocus en vroege awardsmomentum

A24 heeft de focus verlegd naar gebieden waar documentaires in het verleden succes hadden, met name muziek en enkele ambachtelijke categorieën. De film won alle vijf categorieën op de Critics Choice Documentary Awards. Oscarvoorspellingen rekenen momenteel op drie nominaties: beste film, beste vrouwelijke bijrol voor Amanda Seyfried en montage. De categorie documentairefeature ontbreekt opvallend in die voorspellingen.

De shortlistaankondiging op 15 december en de nominaties op 21 januari vormen de eerste grote tests. Elke doorbraak buiten de documentairecategorie zou een opmerkelijke verschuiving betekenen in hoe de Academy non-fictiefilms erkent.

Tags bij dit artikel