Generaties lang werden bovennatuurlijke verhalen door romantische en gotische tradities neergezet als eenvoudige spook- of vampierverhalen met een morele les. Auteurs als Edgar Allan Poe brachten de vorm dichter bij iets onheilspellenders en open eindes, waarmee de basis werd gelegd voor wat later weird fiction zou worden.
Weird fiction vermengt horror, fantasy en sciencefiction om gevoelens van angst, onheilspellendheid en verwondering op te roepen, zonder simpele oplossingen te bieden. Pulpbladen verspreidden de stijl in het begin van de twintigste eeuw wijd en lezers keren nog steeds terug naar de opvallendste werken die het genre blijven definiëren.
Contemporaine auteurs houden het genre levend en Jeff VanderMeer behoort tot de belangrijkste figuren. Zijn Southern Reach-serie begint met Annihilation, winnaar van de Nebula- en Shirley Jackson Awards. De roman behoort tot de New Weird-beweging die de vorm vernieuwde met gelaagde morele, sociale en filosofische thema's.
Robert W. Chambers bundelde negen verhalen en gedichten in The King in Yellow, uitgegeven in 1895. De bundel opent in horror en verschuift naar lichtere romantische tonen. H.P. Lovecraft noemde het als invloed, terwijl auteur Lin Carter het het grootste weird fantasy-boek noemde dat in de Verenigde Staten tussen Poe en Lovecraft werd geschreven.
Australische kunstenaar K. J. Bishop publiceerde The Etched City in 2003 als debuutroman en cultfavoriet. Het werk behoort tot de opvallende sciencefictiontitels van de jaren 2000 en wordt vergeleken met VanderMeer en China Miéville vanwege de filosofische, barokke en hallucinerende stijl.
Mark Z. Danielewski bracht House of Leaves uit in 2000. De roman vraagt fysieke en mentale inspanning door gevarieerde lettertypes, kleuren en gedraaide pagina's. De meta-satirische structuur beloont lezers en blijft een cultklassieker, tweeënhalf decennium later.
Algernon Blackwood nam The Willows op in zijn bundel The Listener and Other Stories uit 1907. Lovecraft noemde het een van de beste bovennatuurlijke verhalen in het Engels. De novelle benadrukt de kleine plaats van de mensheid in een uitgestrekt, angstaanjagend universum en bereikt terreur door suggestie in plaats van expliciete weergave.
China Miéville bracht Perdido Street Station uit in 2000 als openingsboek van de New Crobuzon-serie. De roman verwerpt high fantasy en traditionele cosmic horror ten gunste van een originele sciencefantasy-visie gericht op stedelijk verval, onderdrukking en industrialisatie.
Thomas Ligotti geldt als een belangrijke stem in moderne weird en filosofische horror. Penguin Classics bundelde Songs of a Dead Dreamer en Grimscribe in 2015. De verhalen behandelen bestaan, bewustzijn en zelfbewustzijn als bronnen van diepe existentiële angst.
Mervyn Peake startte de Gormenghast-serie met Titus Groan in 1946. De roman bouwt een claustrofobische, groteske wereld van obsessie en onderdrukking op door gestileerd proza, zelfs zonder openlijke fantastische elementen.
China Miéville keerde terug met The City & the City in 2009. Het strakkere verhaal plaatst een politieprocedure in surrealistische overlappende steden en levert scherpe sociopolitieke commentaar naast de weird elementen.
H.P. Lovecraft blijft de meest fundamentele figuur in weird fiction, ondanks de aanhoudende controverse over zijn opvattingen. De bundel The Dunwich Horror and Others uit 1963 verzamelt belangrijke verhalen, waaronder The Call of Cthulhu en The Shadow Over Innsmouth, die de kern van cosmic horror en weird fiction vestigden.