Zombieverhalen domineren de horror al decennia en zijn geëvolueerd van hun wortels in de Haïtiaanse folklore tot een wereldwijde popcultuurkracht. De levende doden kregen in de jaren zestig voor het eerst grote aandacht in de cinema en zijn sindsdien verschenen in films, series, strips en games, zonder tekenen van afname.
Regisseur George A. Romero herdefinieerde de wezens in 1968 met Night of the Living Dead en veranderde ze van voodoogeïnspireerde figuren in hongerige herrezen lijken. Bijna elke zombiefilm die daarna volgde, bouwde voort op die basis en creëerde een rijk erfgoed van visionaire en actiegerichte titels.
Op nummer tien staat de inventieve Japanse komedie uit 2017 One Cut of the Dead. Een amateurcrew die een zombiefilm opneemt in een verlaten waterfabriek, krijgt plotseling te maken met echte ondoden. De film spot op slimme wijze met de worstelingen van het filmmakerschap en genreclichés, terwijl hij non-stop lachsalvo's en gore levert. Hij scoorde een perfecte 100 procent op Rotten Tomatoes en geldt als een van de meest geprezen recente zombiefilms.
Peter Jacksons cultfilm uit 1992 Dead Alive staat op de negende plaats. Lang voor zijn succes met The Lord of the Rings liet Jackson een meedogenloos bloedbad los over een verlegen Nieuw-Zeelander wiens geïnfecteerde moeder een kannibalistische uitbraak in de buurt veroorzaakt. De film onderscheidt zich door zijn groteske body horror en een onvergetelijk, over-the-top slot dat nog steeds ongeëvenaard is in intensiteit.
Jacques Tourneurs klassieker uit 1943 I Walked With a Zombie belandt op de achtste plaats. Het zwart-witverhaal volgt een Canadese verpleegster die op een Caribisch eiland te maken krijgt met voodoo en een catatonische vrouw. Decennia voor Romero's werk verschenen, hielp het de trage, onheilspellende wandeling en de dreigende toon te vestigen die later het subgenre zouden definiëren.
De Zuid-Koreaanse blockbuster uit 2016 Train to Busan neemt de zevende plaats in. Passagiers in een hogesnelheidstrein vanuit Seoul vechten voor hun leven tijdens een snel verspreidende zombie-uitbraak. De film blinkt uit in meeslepende achtervolgingen, sterk personagedrama en spectaculaire stunts die de kijker voortdurend op het puntje van de stoel houden.
Danny Boyles thriller uit 2002 28 Days Later staat op de zesde plaats. Cillian Murphy speelt een man die uit een coma ontwaakt in een door agressieve, snel bewegende geïnfecteerden overrompelde Groot-Brittannië. De film populariseerde het sprintende zombie-archetype en leverde een intens tempo dat talloze latere titels beïnvloedde.
Nummer vijf is Dan O'Bannons komedie uit 1985 The Return of the Living Dead. Magazijnmedewerkers en punkers bevechten de herrezen doden nadat giftige chemicaliën uit een begraafplaats lekken. De film mengt humor, gedenkwaardige personages en jaren tachtig-energie tot een tijdloze publiekslieveling.
Edgar Wrights meesterwerk uit 2004 Shaun of the Dead verdient de vierde plaats. Simon Pegg en Nick Frost spelen losers die een zombie-uitbraak in Londen overleven door naar hun stamkroeg te vluchten. Het script barst van de slimme verwijzingen, scherpe satire en herbekijkbare grappen die het tot een popcultuurklassieker maakten.
George Romero's film uit 1985 Day of the Dead staat op de derde plaats. Wetenschappers en soldaten schuilen in een bunker in Florida terwijl er facties ontstaan onder een brute leider. De film combineert diepe thema's over de zelfdestructieve neigingen van de mensheid met indrukwekkende make-upeffecten en rondt daarmee Romero's invloedrijke Dead-trilogie af.
De mijlpaal uit 1968 Night of the Living Dead staat op de tweede plaats. Duane Jones leidt overlevenden die zich na een stralingsongeval in een boerderij barricaderen. Romero's low-budget indie werd een cultureel fenomeen dat kernachtige tropes vestigde die nog steeds worden gekopieerd.
Bovenaan de lijst staat Romero's meesterwerk uit 1978 Dawn of the Dead. Overlevenden barricaderen zich in een verlaten winkelcentrum tijdens de apocalyps. De film combineert feilloos vertellen met scherpe kritiek op het consumentisme en levert een van de meest blijvende en bestudeerde horrorfilms ooit.