Acteur Zach Woods ging voor het eerst achter de camera voor zijn regiedebuut The Accompanist, dat op 4 juni in première ging op het Tribeca Film Festival. Het project betekent een hereniging met Aubrey Plaza, zijn tegenspeelster uit de komedie Spin Me Round uit 2022.
Tijdens een exclusief interview op de première prees Woods de ervaring van het regisseren van Plaza, die ook als producer aan de film meewerkt. Hij beschreef de dynamiek in levendige bewoordingen en benadrukte het gevoel van creatieve controle over haar werk en aanwezigheid.
Het voelde alsof je kerosine op mijn ego had gegoten. Die pure macht. Ik had het gevoel dat ik zeggenschap had over haar, niet alleen over haar werk, maar over haar hele leven.
Woods, die Plaza in 2003 als tiener leerde kennen, bewondert al lang haar veelzijdigheid. Hij prees haar vermogen om kracht en kwetsbaarheid in één vertolking te combineren.
Ik ken Aubrey al sinds mijn tienerjaren. Ik ben altijd gek op haar geweest. Ze is tegelijkertijd zo krachtig en zacht, hard en grappig, en kwetsbaar. Het is een indrukwekkende prestatie.
In The Accompanist speelt Plaza Sarah, een nieuwe jeugdzorgwerker. Zij plaatst de jonge Emily, gespeeld door Everly Carganilla, bij pleegmoeder Sylvia, vertolkt door Susan Sarandon. De plaatsing volgt nadat de dementie van de grootvader van het meisje is verergerd.
Terugkijkend op de prestaties van zowel Plaza als Sarandon deelde Woods zijn observaties over het acteursvak. Hij merkte op dat goede acteurs emotionele scènes vaak vermijden in plaats van ernaar op zoek te gaan.
Mensen denken vaak dat acteurs emotioneel willen zijn. Maar ik denk dat echt goede acteurs dat niet willen. Het is alsof je in een koud bad stapt. Ze willen het niet doen omdat ze niet sentimenteel zijn en niet met zichzelf bezig zijn, maar ze zijn wel bereid het te doen voor het verhaal en voor hun personages.
Hij vervolgde door te beschrijven hoe de actrices zich eerst terughoudend opstelden, maar vervolgens sterke resultaten leverden zodra ze zich aan de scène committeerden.
Dus toen ik zag hoe ze eerst weerstand boden en toen zeiden: 'Oké, ik doe het toch maar', en vervolgens de meest deugdzame, prachtige prestatie leverden, dacht ik: 'O ja. De goeden willen niet emotioneel worden, maar doen het toch.'
Woods uitte zijn tevredenheid dat zowel Plaza, die haar eerste kind verwacht met Christopher Abbott, als Sarandon meewerken aan een project dat hem na aan het hart ligt. Hij vergeleek het gevoel met het willen delen van iets moois met mensen om je heen.
Weet je, als je ergens loopt waar het mooi is en je ziet iets wat je mooi vindt, dan wil je dat aan de mensen met wie je bent wijzen en zeggen: 'Is dat niet mooi?' Zo voel ik me over de mensen die in deze film zitten. Ik wil zeggen: 'Zijn ze niet mooi?'