Vijfentwintig uur in World of Warcraft: Forever is de lijst met voltooide taken nog kort. Nieuwe dungeons zijn onaangeroerd gebleven. Raids liggen maanden verwijderd in het huidige tempo. De Riverlands blijven ontoegankelijk vanwege levelvereisten. Veel van het nieuwe materiaal, waaronder het Skyborne startgebied dat in de beta is getest, is nog onontdekt.
De tijd verstrijkt in plaats daarvan tijdens het doorkruisen van bekende zones van Azeroth. Verbeterde draw distance onthult verre herkenningspunten zoals het mistige Mt. Hyjal. Dag-nachtcycli veranderen het licht over vlaktes en moerassen. Spelers zwaaien naar vreemden op wegen, verzamelen zich rond kampvuren en wisselen buffs of resurrecties uit zonder dat daar om gevraagd wordt. Een reiziger bleef na het voltooien van een quest achter om een ander te helpen. Een layering-glitch stuurde ooit ongeveer tweehonderd personages tegelijk naar Undercity, wat lichte chaos veroorzaakte onder de bewoners. Vroege ochtendvissessies hebben gezorgd voor lange zonechatgesprekken die eindigden met verzonnen verhalen over een warlock genaamd Daniel.
Het bedachtzame tempo doet denken aan eerdere WoW Classic-versies, maar krijgt nieuwe aantrekkingskracht door gerichte toevoegingen. Extra quests met fakkels en slaapzakken, blijvende kampvuren en layering die zones bevolkt houden, maken wachten en ronddwalen tot bewuste ontwerpkeuzes. Er ontstaan vanzelf momenten voor korte begroetingen of stille waardering van het bijgewerkte licht op wateroppervlakken. De ervaring voelt intentioneel aan in plaats van een overblijfsel uit eerdere periodes van game-ontwerp.
Het is WoW, maar met mindfulness. En mindfulness is iets waar ik de laatste tijd wanhopig naar verlang.
Er groeit een mentale checklist met nog te doen quests, training in beroepen in Orgrimmar of Thunder Bluff, bankbezoeken en aankomende dungeonruns. Geen van deze items wekt angst op. De voortgang richting level 60 gaat door zonder haast. De recensent meldt van plan te zijn nog tientallen uren door te spelen voordat een volledige beoordeling volgt, vanwege de vele kleine, tijdrovende afleidingen die moeilijk te negeren zijn.