De documentaire “Anatomy of a Portrait” (“Anatomia di un Ritratto”) arriveert op het Filmfestival van Venetië met zijn wereldpremière op 4 september in de sectie Venetian Nights van Venice Days.
Fernanda Wittgens, Italiës eerste vrouw die een groot museum leidde, stond aan het hoofd van de Pinacoteca di Brera in Milaan tijdens de oorlogsjaren en de wederopbouw na de oorlog. Als uitgesproken antifascist onder Mussolini kreeg ze een gevangenisstraf van twintig jaar van het Fascistisch Speciaal Tribunaal, maar na het einde van het conflict herwon ze haar vrijheid.
Regisseurs Francesco Clerici en Mattia Colombo hadden te maken met schaarse visuele bronnen: alleen brieven van Wittgens, een handvol foto’s en een filmfragment van vijf seconden. In plaats van de ontbrekende details te verzinnen, kozen ze ervoor de hiaten te respecteren.
Ze nodigden kunsthistorica Giovanna Ginex, die Wittgens al bijna veertig jaar bestudeert, en actrice Sara Drago uit in een opnamestudio. Daar geeft Drago stem aan de brieven terwijl Ginex de historische diepgang levert, waardoor Wittgens’ aanwezigheid ontstaat door hun uitwisseling in plaats van via traditionele reconstructies.
In zekere zin is ‘Anatomy of a Portrait’ een ‘requiem voor de biopic’: het is een film niet over de onmogelijkheid om een levensverhaal ‘waarheidsgetrouw’ te vertellen, maar over de betekenis die dat leven vandaag de dag kan hebben.
Mattia Colombo benadrukt dat het museum nog steeds in de eerste plaats dient voor de inwoners van Milaan. Meesterwerken van kunstenaars als Rafaël en Caravaggio trekken bezoekers, maar de instelling organiseert nog steeds workshops, tentoonstellingen en gemeenschapsdialogen die aansluiten bij Wittgens’ oorspronkelijke visie van een toegankelijke openbare ruimte.
Francesco Clerici wijst op de hernieuwde relevantie van Wittgens’ leven nu fascisme en extreemrechtse bewegingen weer opduiken en culturele instellingen onder druk staan. Haar overtuiging dat het beschermen van kunst, het garanderen van publieke toegang en het verdedigen van politieke vrijheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, voelt opnieuw urgent.
De Italiaans-Zwitserse productie komt van Rossofilm’s Marco Malfi Chindemi samen met Luce Cinecittà en Lab 80 Film, in coproductie met Rough Cat en RSI – Radiotelevisione Svizzera.