Welkom in Blood City: Jack Palance in losgeslagen rol in vergeten sci-fi-western uit 1977

De Canadese productie combineert concepten van virtual reality met stereotypen uit het Wilde Westen, jaren voordat de term in zwang raakte.

Jack Palance bracht zijn kenmerkende intensiteit naar de Canadese productie Welcome to Blood City uit 1977, een sci-fi-western die slechts vier jaar na de invloedrijke Westworld verscheen. De film raakte in de vergetelheid tijdens een rustige periode in de carrière van de ervaren acteur, maar valt op door zijn vroege verkenning van gesimuleerde realiteiten.

Palance doorloopt carrière-dal voor latere comeback

Halverwege de jaren zeventig had Palance al een indrukwekkend cv opgebouwd met film noir, klassieke westerns en ensemble-actiefilms. Na zijn rol als graaf Dracula in een Britse televisiefilm uit 1973 richtte hij zich op Europese producties. Het einde van het decennium markeerde een relatief dieptepunt, voordat hij terugkeerde in de schijnwerpers als presentator van Ripley's Believe It or Not! en met een Oscar voor City Slickers in 1991.

Plot draait om amnesiepatiënten die worden getest in gesimuleerde stad

Het verhaal begint met vreemden die ontwaken bij de grensnederzetting Blood City. Ze hebben geen herinnering aan hun identiteit of hoe ze daar terechtkwamen. Jack Palance speelt sheriff Frendlander, die arriveert om de groep naar de stad te begeleiden en hun een harde keuze voorlegt: een leven als slaaf accepteren of vechten om te overleven. Keir Dullea speelt Lewis, een nieuwkomer die ervoor kiest om weerstand te bieden. Het publiek krijgt al vroeg te horen dat de hele stad bestaat binnen een computersimulatie die wordt gerund door programmeurs die kandidaten evalueren voor politierollen.

Regisseur Peter Sasdy brengt ervaring met Hammer-horror mee

Peter Sasdy, bekend van verschillende Hammer-horrorfilms zoals Taste the Blood of Dracula en Hands of the Ripper, regisseerde de film. Hij bracht ook ervaring mee uit de Britse televisie, waaronder werk aan Nigel Kneale's The Stone Tape. Palance en Sasdy werkten hier voor het eerst samen na eerdere projecten van de acteur in het Verenigd Koninkrijk.

Film krijgt gemengde moderne beoordelingen en cultstatus

Er staan geen hedendaagse recensies op Rotten Tomatoes. Een kritiek uit 2012 in Time Out verweet de filmmakers dat ze diepere sociale commentaar vermeden. Op Letterboxd beschrijven sommige kijkers de film als een stoffige Twilight Zone-aflevering waarvan de ruwe randjes een hypnotiserende, onheilspellende sfeer creëren. De beschikbare versie op Tubi lijdt onder pan-and-scan-beeldformaat dat belangrijke shots afsnijdt, maar dit technische gebrek draagt bij aan de vreemde, herinneringsachtige kwaliteit van de film.

Palance speelt de sheriff met zichtbare genoegen in het geweld dat zich onder de nieuwkomers ontvouwt. Zijn overdreven vertolking maakt de figuur tot een onheilspellend personage dat lijkt te genieten van de dodelijke tests. De lowbudgetuitvoering en het bedachtzame tempo geven de film een hypnotiserende aantrekkingskracht die doet denken aan bepaalde cultfavorieten uit Palances latere werk.

Vroege virtual reality-premise onderscheidt film van Westworld vol androiden

Anders dan in Westworld, waar robots het themapark bevolken, functioneert Blood City zelf als een volledig gecomputeriseerde constructie. De film uit 1977 gebruikt de term virtual reality nooit, maar genre-historici noemen het soms als een van de vroegste cinematografische behandelingen van het concept. Sasdy wisselt tussen de controlekamer en de gesimuleerde stad, waardoor de centrale twist al voor het midden van de film wordt onthuld.

Tags bij dit artikel