Vijf sitcoms uit de jaren tachtig die te vroeg werden stopgezet

Onderschatte series als Domestic Life en Frank's Place boden frisse invalshoeken maar werden het slachtoffer van kijkcijfers en netwerkbeslissingen.

De jaren tachtig brachten een mix van blijvende sitcomsuccessen en vergeetbare programma's, maar verschillende veelbelovende series kregen nooit de kans om te groeien. Shows die afweken van de standaard setup-punchline-formule hadden vaak moeite om kijkers te bereiken die gewend waren aan nette afsluitingen in een halfuur.

Domestic Life bood Martin Mull een scherp platform

Martin Mull zette zijn droge humor in voor de CBS-serie Domestic Life uit 1984 na eerdere successen in de jaren zeventig. De serie, mede bedacht met input van Steve Martin, volgde Mull als Martin Crane, een nieuwscommentator uit Seattle die het gezinsleven deelt met zijn vrouw, een rebelse tienerdochter en een slimme jonge zoon.

De tien afleveringen benadrukten Mulls komische timing in situaties zoals het lenen van geld bij zijn kind als investeerder. Sterke bijrollen, waaronder die van Robert Ridgely als een zelfingenomen nieuwslezer, voegden diepgang toe. Ondanks lovende kritieken leidde het zwakke kijkcijfer tot stopzetting als midseason-programma.

Frank's Place ving de sfeer en diepgang van New Orleans

CBS lanceerde Frank's Place in 1987 met bedenker Hugh Wilson en ster Tim Reid. Reid speelde een professor uit Boston die een restaurant in New Orleans erft en te maken krijgt met een voodoovloek die hem in de stad houdt. De single-camera-aanpak en het ontbreken van een lachband onderscheidden de serie, terwijl culturele en raciale thema's werden verkend die ongebruikelijk waren voor die tijd.

De serie leefde van de authentieke sfeer en verhalen rond eten. Herhalingen in de zomer trokken een behoorlijk publiek, maar een aflevering die kritiek leverde op junk bonds zou de CBS-leiding hebben verstoord en bijgedragen hebben aan het einde. Problemen met muziekrechten hebben de serie grotendeels ontoegankelijk gemaakt op moderne platforms.

It's Your Move leverde bijtende tienerstreken

Toekomstige makers van Married... with Children Ron Leavitt en Michael G. Moye bedachten It's Your Move voor NBC in 1984. Jason Bateman speelde een listige tiener die de nieuwe vriend van zijn moeder, gespeeld door David Garrison, treiterde met steeds ergere streken. De gemene toon leidde tot klachten van ouders en scoorde slecht tegenover Dynasty.

Batemans optreden bouwde voort op zijn eerdere rol in Silver Spoons. De serie eindigde na één seizoen, hoewel beide hoofdrolspelers later succes vonden in andere comedies. De serie weerspiegelde de competitieve en soms meedogenloze sociale dynamiek van die tijd.

No Soap, Radio omarmde absurde non-sequiturs

ABC zond No Soap, Radio vijf weken uit in 1982. De serie, mede bedacht door Michael Jacobs, had Steve Guttenberg in de hoofdrol als manager van een worstelend hotel in Atlantic City. Het combineerde klucht met willekeurige komische fragmenten en nieuwsberichten in de stijl van Kentucky Fried Movie.

De onconventionele structuur verwarde het netwerkpubliek. Een late-nightversie had misschien beter gepast, maar de serie verdween snel na de korte run.

Sledge Hammer! parodieerde actietrope met succes

Alan Spencers Sledge Hammer! debuteerde in 1986 op ABC met David Rasche als een met wapens geobsedeerde rechercheur uit San Francisco. Het personage droeg zijn .44 Magnum overal mee naartoe, ook onder de douche, terwijl hij zaken oploste met partner Anne-Marie Martin en baas Harrison Page frustreerde.

Positieve kritieken en aanvankelijke kijkcijfers maakten plaats voor verschuivingen in de programmering. De schrijvers sloten het eerste seizoen af met de vernietiging van San Francisco door een nucleair ongeluk. Het sterke kijkcijfer voor die finale leidde tot een tweede seizoen, maar de plaatsing tegenover The Cosby Show bezegelde het lot. De serie is vandaag nog te zien op Prime Video.

Tags bij dit artikel