Calvin and Hobbes onderscheidt zich van andere strips dankzij de bedenker Bill Watterson, die besloot de serie te beëindigen op het hoogtepunt van de populariteit. Deze beslissing hielp de tijdloze aantrekkingskracht te behouden. De strip combineert scherpe humor met inzichten over het leven, verteld door de ogen van een zesjarige jongen en zijn tijgergezel. Een van de grootste krachten is hoe het genres wisselt tijdens Calvins fantasierijke episodes, waarbij sciencefiction een favoriet wordt.
Of Calvin nu de ruimtevaarder Spaceman Spiff wordt of wilde apparaten bouwt van dozen, de serie blinkt uit in het omzetten van kinderfantasie in memorabele sciencefictionverhalen. Sciencefiction past van nature omdat het de onbegrensde creativiteit van een kind versterkt. Hier zijn vijf van de sterkste sciencefictionverhalen uit de strip, geselecteerd om hun inventieve concepten en komische impact.
Calvins duplicator, weer een uitvinding van een kartonnen doos, laat hem kopieën van zichzelf maken om schoolwerk en klusjes te ontlopen. Hij past het apparaat aan om zijn persoonlijkheid te splitsen in een goede en een kwade helft. De goede versie gedraagt zich perfect: netjes haar, huiswerk af, beleefd tegen zijn ouders. Deze plotselinge verandering laat Calvins moeder kinderpsychologie bestuderen als haar zoon vrijwillig gaat baden en vroeg naar bed gaat.
Het verhaal neemt een scherpe wending als de goede Calvin probeert bevriend te raken met buurmeisje Susie Derkins. Calvin kan deze verandering niet accepteren en Susie wordt argwanend over het beleefde gebaar. De twee helften botsen uiteindelijk en de goede kant verdwijnt na één slechte gedachte. Het verhaal vertraagt slim het onthullen van de splitsing, waardoor lezers blijven raden over Calvins ware aard.
Winterscènes met sleeën zijn klassiek Calvin and Hobbes-terrein. Ze bevatten ook Calvins running gag van groteske sneeuwmannen die opgegeten, gestoken of verpletterd lijken. De gag escaleert in de bundel Attack of the Deranged Mutant Killer Monster Snow Goons als een sneeuwman tot leven komt en meer verwrongen versies maakt. Calvin en Hobbes moeten een slimme manier vinden om de ijzige horde te stoppen.
Het verhaal vermengt horror- en sciencefictionelementen door de onverklaarde oorsprong van de levende sneeuwwezens, sommige met extra hoofden of stokken als armen. Calvins plan om ze met water te bevriezen loopt mis als zijn vader op het verkeerde moment naar buiten stapt, wat fysieke komedie toevoegt aan de chaos.
Calvins kartonnen doos vervult vele rollen. Op zijn kant gedupliceerd, ondersteboven transformeert hij, en rechtop wordt het een tijdmachine. Hij besluit het Jura-tijdperk te bezoeken om dinosauriërs te fotograferen en de foto’s met winst te verkopen. De reis wordt al snel gevaarlijk als vleesetende dinosauriërs verschijnen, waardoor een haastige terugkeer nodig is.
Calvins fascinatie voor dinosauriërs loopt door de hele strip. Hij droomt ervan er een te worden, bestudeert fossielen in musea en graaft eens de tuin om naar botten te zoeken. Het tijdreizigersavontuur eindigt met zijn ouders die aannemen dat de foto’s alleen zijn speelgoed tonen, maar de reis zelf levert leuke beelden op van het tweetal dat in hun doos zweeft.
De duplicator verschijnt voor het eerst in de bundel Scientific Progress Goes Boink! Calvin maakt één kloon en probeert die zijn klusjes te laten doen. De kloon weigert en vermenigvuldigt zich in plaats daarvan, waardoor Calvin met meerdere versies van zichzelf zit. Zes Calvins zorgen voor non-stop problemen op school en thuis.
Het verhaal dwingt Calvin zijn eigen moeilijke persoonlijkheid onder ogen te zien. Uiteindelijk lokt hij de duplicaten in de transmogifier en verandert ze in wormen. Hobbes sluit af met een wrange opmerking over het ontbreken van een geleerde les.
De bundel Weirdos from Another Planet! bevat de meest ambitieuze sciencefictionreis van de strip. Nieuws over de milieuproblemen op aarde zet Calvin ertoe aan met Hobbes naar Mars te vluchten. Op de rode planeet ontdekken ze dat ze worden bespied door een alien en keren snel terug. Het einde draagt een diepere boodschap over verantwoordelijkheid die het avontuur boven simpele fantasie uit tilt.
Wanneer Calvin and Hobbes sciencefiction volledig omarmt, behoren de resultaten tot het sterkste werk, met een balans tussen wilde verbeelding en reflecties op de echte wereld.