Meer dan alleen wedstrijden en statistieken, verbergt het Saoedische team trajecten gekenmerkt door persoonlijke doorzettingsvermogen. Analist Sergio Piernas heeft weinig bekende details gedeeld over verschillende Saoedische internationals die ernstige gezondheidsproblemen en moeilijke omstandigheden hebben overwonnen om het hoogste niveau te bereiken.
Een van de meest opvallende gevallen is dat van de centrale verdediger Tambakti. Vijf of zes jaar geleden liep hij een zeer ernstige blessure op aan de wervelkolom. Artsen twijfelden eraan of hij ooit nog zou kunnen voetballen. Toch herstelde hij niet alleen volledig, maar markeerde hij persoonlijk Lionel Messi tijdens het vorige WK in de historische overwinning op Argentinië.
De aanvaller Saleh Al-Shehri, die een cruciaal doelpunt maakte in diezelfde zege, beleefde eveneens een moeilijk moment. Zeven maanden voor het WK van Qatar scheurde hij zijn achillespees. Terwijl Piernas ontmoedigd was, greep Al-Shehri terug op zijn geloof: hij zag de blessure als onderdeel van een groter plan en slaagde er dankzij zijn doorzettingsvermogen en spirituele steun in om op tijd te herstellen.
De vleugelspeler Abu Al-Shamat, die in de basis stond tegen Uruguay, beleefde een bijzondere familiegeschiedenis. Hij heeft een fysiek identieke tweelingbroer, waardoor ze onmogelijk van elkaar te onderscheiden zijn. Op hun tiende werden ze door hun ouders naar een internaat gestuurd op duizenden kilometers afstand. Beiden bereikten het hoogste niveau, hoewel slechts één van hen in het nationale team bleef. Al-Shamat kan op meerdere posities uit de voeten: als vleugelverdediger, vleugelspeler of centrale middenvelder.
Piernas trekt directe vergelijkingen met bekende figuren uit het Europese voetbal. De middenvelder Kanno doet denken aan Yaya Touré door zijn opgewekte karakter buiten het veld en zijn leiderschap daarbinnen. Altijd dansend en positieve energie uitstralend naar de groep.
Het pure talent komt van Musab Al-Juwayr, die hij beschrijft als een mix tussen Frenkie de Jong en Koke: een speler die de bal ontvangt en garandeert dat de aanval blijft leven, in staat om assists te geven, te scoren en het spel te organiseren. Naast hem springt Feras eruit, een stille en zeer effectieve afmaker in het strafschopgebied, in de lijn van Hugo Duro.
Verschillende spelers hebben al in Europa geprobeerd. Kapitein Salem Al-Dawsari speelde jaren geleden bij Villarreal en schittert nu bij Al-Hilal, waar hij het historische doelpunt tegen Argentinië scoorde. Saud Abdulhamid, in de groep de ‘Braziliaan’ genoemd vanwege zijn aanstekelijke vrolijkheid, speelde bij Roma en Lens, waar hij de Franse beker won met veel speeltijd en aantoonde dat Saoedische voetballers ook buiten hun land kunnen presteren.
In het doel springt Al Owais eruit, die in de tweede divisie speelt bij Al-Ula maar na de wissel van bondscoach onbetwistbaar eerste keeper werd. Zijn terugkeer en goede vorm behoren tot de grote verrassingen van het team.
Twee vaste basisspelers, de centrale verdediger Al-Amri en de middenvelder Al Khaibari, wonnen de Saoedische competitie samen met Cristiano Ronaldo bij Al Nassr. Piernas beschrijft Al-Amri als een ‘jachthond’ met enorme offerspirit en oog voor het collectief. De verdediging wordt compleet gemaakt door de jonge vleugelverdediger Moteb Al-Harbi, vicekampioen met Al Hilal en die sterk debuteert in het nationale team.