Netflix heeft met The Whisper Man een degelijke nieuwe thriller afgeleverd, de eerste verfilming van een roman van de Britse misdaadschrijver Alex North. Het verhaal volgt een rouwende vader en zijn jonge zoon die verhuizen naar een klein stadje in New Jersey en verstrikt raken in een seriemoordersonderzoek met griezelige parallellen met een zaak van decennia geleden.
Robert De Niro speelt de gepensioneerde rechercheur Pete Willis, een door de wol geverfde onderzoeker die weer in actieve dienst wordt geroepen als een kind verdwijnt onder omstandigheden die doen denken aan zijn eerdere succes. Michelle Monaghan speelt de vastberaden hoofdonderzoeker Amanda Beck, die zijn expertise zoekt bij de lopende zaak. Hun professionele dynamiek vormt de kern van de procedurele elementen en benadrukt tegelijk generatieverschillen in het politiewerk.
Adam Scott is te zien als Tom Kennedy, een bestsellerauteur van misdaadromans en weduwnaar die met zijn zoon Jake verhuist om opnieuw te beginnen na een tragedie. Scott speelt ook de vervreemde zoon van De Niro's personage, wat lagen van familiale spanning toevoegt aan het verhaal.
Het verhaal begint met Tom en de jonge Jake die intrekken in een groot, krakend oud huis dat meteen onheilspellend aanvoelt. Jake, die zich al heeft teruggetrokken na de dood van zijn moeder, begint te communiceren met onzichtbare aanwezigheden. Als de jongen verdwijnt, leidt het onderzoek al snel naar de methodes van de gevangen moordenaar Frank Carter, bekend als de Whisper Man vanwege zijn zachte stem waarmee hij jonge slachtoffers lokte.
Het onderzoek krijgt urgentie als de autoriteiten beseffen dat er mogelijk een copycat aan het werk is. De gepensioneerde rechercheur Willis ontdekt persoonlijke belangen in de nieuwe misdaden, wat hem dwingt tot confrontatie met lang begraven familieproblemen. Het script richt zich op de actieve jacht in plaats van diepe psychologische verkenning.
Michael Keaton maakt een memorabele verschijning als de gevangen Whisper Man zelf en geeft inzichten in de copycat-misdaden met koele afstandelijkheid die hint naar voortdurende dreiging. Regisseur James Ashcroft houdt een gestaag tempo aan en bouwt atmosferische spanning op via vochtige, gedempte beelden.
De film levert vertrouwde maar effectieve rillingen die geschikt zijn voor een avondje kijken. Het roept de sfeer op van klassieke thrillers uit de jaren negentig en past comfortabel in het hedendaagse streamingaanbod, gedragen door een cast van betrouwbare acteurs die het materiaal met professionele zekerheid neerzetten.