De Final Four van de EuroLeague is altijd een evenement geweest voor een kleine elite van Europese clubs. Deze editie die in Athene van start gaat vormt daarop geen uitzondering en brengt drie teams samen die de afspraak al jaren domineren, plus een nieuwkomer die de trend doorbreekt.
Real Madrid speelt zijn vierde Final Four in de laatste vijf jaar en de elfde in de laatste vijftien edities. Olympiacos komt toe aan zijn vijfde opeenvolgende deelname, terwijl Fenerbahçe zijn derde achtereenvolgende en achtste van de laatste elf Final Fours afwerkt. Deze concentratie van vaste namen toont hoe een handvol clubs de toegang tot de eindfase van het toernooi beheerst.
Valencia Basket heeft zich na een historisch seizoen en een epische comeback tegen Panathinaikos bij deze selecte groep gevoegd. Het wordt het vierde debuterende team in de laatste elf edities van het toernooi. Sinds 2015 slaagden alleen Fenerbahçe in 2015, Lokomotiv Kuban in 2016 en AS Monaco in 2023 erin om voor het eerst door te dringen.
De Valenciaanse ploeg, die zich aanvankelijk als doel had gesteld de play-in te bereiken, heeft alle verwachtingen overtroffen. Nu staat het aan de vooravond van zijn eerste Final Four en jaagt het op een prestatie die het Europese basketbal al 27 jaar niet meer heeft gezien: dat een debuterend team kampioen wordt.
Het laatste team dat de hoogste continentale titel won bij zijn eerste deelname aan een Final Four was Žalgiris Kaunas in 1999, toen FIBA nog de oude Europacup organiseerde. De Litouwers, onder leiding van Jonas Kazlauskas, wonnen in München eerst met 87-71 van Olympiacos in de halve finales en daarna van Kinder Bologna in de finale.
In dat Žalgiris vielen vooral Tyus Edney en Anthony Bowie op als hoofdfiguren. Zij werden bijgestaan door de broers Zukauskas, Saulius Stombergas, Jiri Zidek en Tomas Masiulis. De ploeg versloeg een sterke Kinder Bologna-kern met spelers als Danilovic, Rigaudeau, Nesterovic, Abbio en Sconochini, met Ettore Messina op de bank.
Geen enkele speler van Valencia Basket heeft ooit eerder in een Final Four gespeeld en ook coach Pedro Martínez kent dat podium niet. Toch hebben Montero, Badio, Pradilla, De Larrea en de rest van de groep al laten zien dat ze niet bang zijn voor de sfeer, de tegenstanders of de geschiedenis. Ploegen krijgen meestal te maken met tegenslag voordat ze triomferen en winnen in de eerste poging is zeldzaam, maar de taronja’s zijn klaar om de prestatie van Žalgiris van 27 jaar geleden te evenaren.