De broers Iker Pou en Eneko Pou hervatten hun gebruikelijke ritme met de komst van de lente. Deze keer kozen ze voor verschillende wegen en richtte ieder zich op zijn eigen specialiteit om kilometers en nieuwe lijnen toe te voegen.

Eneko Pou legt de Carros de Foc af en traint op hoogte

Eneko richtte zich op bergskiën. Hij vormde een team met de Riojano Alfredo del Campo, de Andorrees Albert Babot en de Gipuzkoaanse Isa Casado om de iconische Pyreneeënroute te voltooien. In totaal legden ze 60 kilometer af en overwonnen ze 5.100 meter positief hoogteverschil.

Na de tocht vertrok hij naar Sierra Nevada voor een hoogtestage. Hij deelde de dagen met de Himalaya-klimmer Pipi Cardell en de tweevoudig olympisch medaillewinnares Ana Alonso. Ook vergezelden hem de gids Rocío Monteoliva, parkwachter Javier Carretero en freerider Alex Miguel. De Pou's kenden de vader van Ana Alonso al van eerdere activiteiten in het gebied.

Iker Pou opent twee nieuwe routes in Taghia

Ondertussen vestigde Iker zich in Taghia, in het Marokkaanse Atlasgebergte, samen met de ervaren Joseph Harris. Op de oostwand van de Tuyat openden ze de route Club Ahmed, 260 meter lang met moeilijkheidsgraad 8a. Na drie dagen werk en de daaropvolgende doorklim lijkt de lijn een toekomstige klassieker van de wand te worden en draagt hij de naam van de refugewachter als dank voor zijn gastvrijheid.

Vervolgens bevrijdden ze Somos Nosotros, een lijn van 600 meter en 7b+ die Harris in 2024 had geopend. Ze wisten alle moeilijke lengtes op te lossen, maar daalden af wegens gebrek aan licht toen er nog drie makkelijke stukken restten. Daarna, op de wand van Jbel Taladrate, ketenden ze de route Bien de Pan aan het zicht, 380 meter van 7c+ op een bijzonder koude dag.

Iker Pou sluit de reis af met het openen van Aske samen met jonge klimmers uit Vitoria

Om het verblijf af te sluiten, bundelde Iker de krachten met de jonge klimmers uit Vitoria Hector Marrodán en Ibai Ezio. Op de wand van de Cascade openden ze een nieuwe route ondanks de sneeuw en de intense kou. Ze slaagden erin de route op de laatste dag van de expeditie af te maken.

De route, gedoopt Aske, meet 185 meter en heeft een geschatte moeilijkheidsgraad rond de 8c. Het tracé is veeleisend en lastig te interpreteren in vrij klimmen. Iker heeft al aangegeven van plan te zijn terug te keren om de volledige eerste vrijbeklimming te proberen.