- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Oscarwinnaar Roher mengt misdaad, romantiek en persoonlijk verlies in een door audio gedreven thriller met Leo Woodall en Dustin Hoffman

Audio bepaalt in films vaak de emoties van het publiek zonder dat het zelf de aandacht trekt. Een plotseling schot, een ingehouden adem of een onverwachte klop kan evenveel impact hebben als een visueel effect of een gesproken zin. De nieuwe misdaadthriller Tuner plaatst dit element centraal en behandelt het versterkte gehoor bijna als een speciale kracht.

Daniel Roher brengt documentaire-ervaring naar verhalend vertellen

Daniel Roher won een Oscar voor zijn documentaire Navalny uit 2022, waarin de vergiftiging van de Russische oppositieleider Alexei Navalny centraal stond. Later onderzocht hij kunstmatige intelligentie in The AI Doc: Or How I Became an Apocaloptimist. Tuner is zijn eerste stap in het scripted fiction-genre, waarin thema's als ambitie, misdaad en muziek samenkomen.

Plot volgt een muzikant die zeldzaam gehoor inzet voor risicovolle misdaden

Leo Woodall speelt Niki, een getalenteerde muzikant die moet stoppen met optreden vanwege hyperacusis, een aandoening waarbij alledaagse geluiden pijnlijk worden. Hij draagt ruisonderdrukkende hoofdtelefoons en ontwikkelt een ongebruikelijke gevoeligheid voor stille details die anderen missen. Deze vaardigheid brengt hem in de leer bij de ervaren pianostemmer Harry Horowitz, gespeeld door Dustin Hoffman, een oude vriend van Niki's overleden vader.

Niki raakt verbonden met Ruthie, gespeeld door Havana Rose Liu, een toegewijde jonge pianiste en cliënt van Harry. Hun relatie groeit uit tot een romance, ondanks Niki's aanvankelijke wrok jegens haar actieve muzikale carrière. Hoop op een stabiele toekomst ontstaat, tot Harry een hartaanval krijgt en in het ziekenhuis belandt.

Een toevallige ontmoeting trekt Niki mee in een bende dieven onder leiding van Uri, gespeeld door Lior Raz. De groep herkent al snel hoe zijn aandoening helpt bij het openen van kluizen. Financiële druk dwingt hem tot deelname, maar de risico's nemen snel toe en brengen zowel hem als Ruthie in gevaar.

Geluidsonwerp van Johnnie Burn creëert meeslepende spanning

De bekroonde geluidontwerper Johnnie Burn, die een Oscar won voor The Zone of Interest, bouwt een audiolandschap dat als volwaardige partner van het verhaal fungeert. Alledaagse stadsgeluiden veranderen van subtiele signalen in overweldigende krachten die Niki's ervaring weerspiegelen. De keuze voor New York versterkt dit effect, met zijn aanhoudende claxons, menigten en straatactiviteit als zowel decor als obstakel.

Leo Woodall levert een ingetogen hoofdrol

Kijkers kennen Woodall wellicht van zijn energieke rol tegenover Renée Zellweger in Bridget Jones: Mad About the Boy. Hier portretteert hij een meer introvert personage wiens alledaagse voorkomen het ongebruikelijke vermogen geloofwaardig maakt. De prestatie bouwt geloofwaardige chemie op met Liu en voldoet aan de eisen van een onwillige kluizenkraker.

Hoffman verschijnt als een warme, vaderlijke figuur wiens beperkte screentijd toch charme en humor toevoegt. Korte momenten, zoals een onderhandeling over een toilet reparatie, zorgen voor welkome luchtigheid. Bijrollen van Raz en Jean Reno blijven functioneler, hoewel de cast als geheel de stille intensiteit van de film ondersteunt.

Tuner combineert vertrouwde misdadelementen met frisse emotionele diepgang

Het verhaal volgt herkenbare patronen van een getalenteerde buitenstaander die om begrijpelijke redenen in gevaar terechtkomt. Montages schetsen Niki's romance en zijn intrede in de misdaad, met het gevoel dat kalmte niet kan duren. Onder de oppervlakte onderzoekt de film familiebanden, romantische verbinding en de pijn van het verliezen van een creatieve uitlaatklep.

Roher mengt tonen met vaardigheid, waardoor lichtere romantische momenten de inzet verhogen tijdens grimmigere sequenties. Het resultaat voelt zowel klassiek als onderscheidend, gedreven door sterke productie waarden en een focus op audio die zorgvuldig kijken beloont.