Trump-regering beperkt studieleningen en stuurt afgestudeerden naar private kredietverstrekkers

Nieuwe federale limieten op studieleningen creëren een jaarlijks tekort van 8 miljard dollar en dwingen universiteiten tot aanpassing van prijzen en resultaten.

Het Amerikaanse financieringssysteem voor hoger onderwijs staat voor ingrijpende aanpassingen nu de Trump-regering de federale leningen voor master- en postdoctorale programma’s terugschroeft. Gezinnen dragen al jaren hoge kosten voor gevorderde diploma’s waarvan het rendement de laatste jaren is gedaald, waardoor deze kwalificaties zijn uitgegroeid tot activa waarvan de prijsvorming ver is verwijderd van de marktrealiteit.

Federale leningen domineren en verstoren de markt voor masterdiploma’s

Afgestudeerden vormen slechts 25 procent van alle leners, maar dragen de helft van de uitstaande federale leningen. Tot voor kort hanteerden overheidsprogramma’s uniforme rentevoeten, ongeacht studierichting of verwachte verdiensten. Deze aanpak negeerde verschillen in uitkomsten, net zoals Alphabet Inc. en GameStop Corp. identieke leenkosten zouden hebben op de obligatiemarkt.

Het gevolg is een snelle stijging van de schuldenlast en de collegegelden. Opleidingen met grote maatschappelijke meerwaarde, zoals onderwijs en volksgezondheid, krijgen dezelfde voorwaarden als programma’s met zwakkere individuele rendementen. Economen merken op dat een zekere mate van subsidie gerechtvaardigd is wanneer bredere maatschappelijke baten niet volledig door de leners zelf kunnen worden verzilverd.

One Big Beautiful Bill introduceert jaarlijkse en totale limieten

Vanaf juli beperkt de One Big Beautiful Bill de meeste federale leningen voor afgestudeerden tot 20.500 dollar per jaar en 100.000 dollar in totaal. Professionele opleidingen in geneeskunde, rechten, tandheelkunde, klinische psychologie en theologie krijgen hogere plafonds: 50.000 dollar per jaar en 200.000 dollar in totaal. Het beleid laat een geschat jaarlijks tekort van 8 miljard dollar achter dat studenten elders moeten financieren.

Leners die met de strengere limieten te maken krijgen, verliezen toegang tot inkomensafhankelijke aflossingsregelingen en mogelijke kwijtschelding op het private deel van hun schuld. Deze dubbele druk moet studenten aanzetten tot een zorgvuldigere afweging van de waarde van een programma vóór inschrijving.

Heropleving private markt vraagt om data en kredietsteun

Voordat de Grad PLUS-uitbreiding in 2006 werd ingevoerd, bepaalden private kredietverstrekkers de rente op basis van kredietscores en soms op verwachte verdiensten per vakgebied. Securitisatie hielp banken hun balansen te beheren. Om die markt weer op gang te brengen is gedetailleerdere terugbetalingsdata per diploma en instelling nodig dan nu beschikbaar is.

Economen Beth Ackers en Sarah Turner wijzen op extra belemmeringen. Kredietscores alleen benadelen gezinnen met lagere inkomens en laten toekomstig verdienpotentieel buiten beschouwing. Universiteiten zullen wellicht moeten samenwerken met kredietverstrekkers of eigen garanties moeten bieden, mogelijk met beperkte overheidssteun tijdens de overgangsperiode.

Gerichte subsidies voor opleidingen met grote maatschappelijke meerwaarde voorgesteld

Opleidingen met duidelijke maatschappelijke spillovers, zoals onderwijs en sociaal werk, verdienen blijvende steun. Een optie die wordt besproken is kwijtschelding van private schulden na tien jaar openbare dienst, analoog aan de bestaande federale regels.

Het verfijnen van de lijst met hogere limieten op basis van objectieve verdiengegevens in plaats van politieke aanduiding kan willekeurige verschillen en mogelijke juridische procedures verminderen.

Risicogebaseerde prijsvorming moet prikkels in het hele systeem beter afstemmen

Het herstellen van marktsignalen terwijl subsidies voor maatschappelijk waardevolle opleidingen behouden blijven, kan universiteiten stimuleren om de prijzen van minder renderende programma’s te verlagen en de resultaten van studenten te verbeteren. De veranderingen in het graduate onderwijs kunnen uiteindelijk leiden tot bredere hervormingen waarbij instellingen meer rechtstreeks meedelen in het succes van hun afgestudeerden.

Tags bij dit artikel