De officiële bal van het WK 2026, bekend als Trionda, heeft een strenge wetenschappelijke analyse ondergaan die zowel de sterke als de zwakke punten in de lucht blootlegt. Onderzoekers uit de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Korea publiceerden hun bevindingen in The Conversation nadat ze de bal uitgebreid hadden getest in de windtunnel van de Universiteit van Tsukuba.

Vierpanelenontwerp verbetert de stabiliteit

In tegenstelling tot eerdere ballen is de Trionda gemaakt met slechts vier panelen die thermisch aan elkaar zijn verbonden. Deze opbouw zorgt voor een opvallend gladder oppervlak met een fijne textuur, waardoor de luchtweerstand afneemt wanneer de bal lang in de lucht blijft tijdens voorzetten of verre schoten. De wetenschappers vergeleken de eigenschappen direct met die van eerdere modellen om het echte effect op het spel te meten.

Trionda is betrouwbaarder dan Al Rihla, Telstar 18, Brazuca en Jabulani

De aerodynamische tests tonen aan dat de nieuwe Adidas-bal meer voorspelbaarheid biedt voor wie hem trapt. Hij is duidelijk stabieler dan de ballen van Qatar 2022, Rusland 2018, Brazilië 2014 en Zuid-Afrika 2010. Vooral de Jabulani kreeg veel kritiek vanwege zijn grillige vlucht, die het werk van keepers extra bemoeilijkte.

Constante en uniforme weerstandscoëfficiënt

De studieresultaten benadrukken dat de Trionda een stabiel gedrag vertoont bij snelheden die typisch zijn voor hoekschoppen en vrije trappen. De onderzoekers stellen dat de bal de onregelmatigheden van de Jabulani mist en een veel beter te controleren baan biedt voor de spelers.

Lange schoten verliezen enkele meters bereik

Ondanks de grotere betrouwbaarheid heeft de Trionda een nadeel bij harde en verre schoten. De simulaties geven aan dat de bal iets aan afstand kan inboeten ten opzichte van eerdere modellen. John Eric Goff van de Universiteit van Puget Sound legt uit dat het verschil niet enorm is, maar wel merkbaar voor spelers in echte wedstrijdsituaties.