Acteur James Handy kreeg na zijn dood bij een gewelddadig incident in zijn huis in Tarzana veel postume aandacht. De berichtgeving richtte zich vooral op de omstandigheden van de aanval en een dramatisch 911-gesprek met de dader. Toch herinneren mensen die hem kenden zich een performer die werd gekenmerkt door talent, bescheidenheid en oprechte warmte.
Scenarioschrijver en filmdocent aan de University of Pittsburgh Carl Kurlander leerde Handy kennen via zijn moeder, die in New York acteerde. De twee raakten verbonden door hun gedeelde passie voor theater in plaats van romantiek. Kurlander herinnert zich hoe hij Handy zag schitteren als Chris Keller in een Off-Broadway-productie van Arthur Millers All My Sons, een rol die hem zelf richting creatief werk stuurde.
Handy putte in die voorstelling uit eigen ervaring. Hij werd opgeroepen tijdens de Vietnamoorlog en diende elf maanden bij de 196th Light Infantry Brigade, waarbij hij 27 dagen intense gevechten in dichte jungle doorstond. Thuisgekomen bleef hij zich inzetten voor pacifisme en waarden van compassie die zowel zijn leven als zijn acteren vormgaven.
Handy viel vroeg op naast Paul Newman in Sidney Lumets The Verdict, waarin hij een man speelde die een advocaat confronteert over een medisch drama. De rol startte een carrière met meer dan 140 film- en televisiecredits. Hij was te zien in Arachnophobia, Jumanji, Logan en als de bartender in Top Gun: Maverick, decennia nadat hij al met Tom Cruise had gespeeld in Taps.
Collega’s en fans wezen op zijn vermogen om ook kleinere rollen diepgang te geven. Een waarnemer merkte op dat Handy altijd de menselijke lagen onder zijn personages onthulde, of het nu dramatisch, komisch of antagonistisch was.
In The West Wing speelde Handy een Republikeinse congreslid dat weigerde misbruik te maken van de persoonlijke problemen van een collega voor politiek gewin. De vertolking weerspiegelde de stille fatsoenlijkheid die veel van zijn werk kenmerkte en de empathie die hij in persoonlijke relaties toonde.
I could not have asked for a more talented, humble or gracious client and friend than James Handy.
Kurlander stelt voor om jaarlijks een James Handy Award uit te reiken door de Academy, bedoeld om toegewijde karakteracteurs te erkennen wier bijdragen vaak onopgemerkt blijven. De onderscheiding zou empathie, bescheidenheid en het vermogen benadrukken om gedeelde menselijkheid op het scherm te tonen.
Het idee komt op een moment waarop streaming-economie en nieuwe technologieën de duurzaamheid van zulke carrières onder druk zetten. Handys decennia aan werk herinneren eraan hoe onmisbaar bekwame performers zijn voor het vertellen van verhalen.