- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Vera Drew, Jane Schoenbrun, Louise Weard en collega’s delen persoonlijke verhalen, begeleiden elkaar en brengen microbudgetprojecten uit te midden van beperkte mainstreamkansen

Toen Vera Drew haar debuutfilm “The People’s Joker” uitbracht, verwachtte de filmmaker niet dat publiek buiten haarzelf zich zou herkennen in de sterk autobiografische superheldenparodie over transitie. De eerste publieke vertoning waarbij een andere transkijker persoonlijke herkenning toonde, bleek transformerend.

“Er waren al andere transregisseurs, maar iets dat zo fel onafhankelijk was en vanuit dit persoonlijke perspectief van een trans coming-outverhaal kwam – ik wist eigenlijk niet of daar publiek voor was,” vertelde Drew aan Variety. “Ik dacht eigenlijk dat ik een film voor mezelf maakte.”

Festivals smeden banden tussen gelijkgestemde makers

Vertoningen op festivals als het Toronto International Film Festival en Fantastic Fest stelden Drew voor aan andere trans- en non-binaire regisseurs die in vergelijkbaar persoonlijk, vaak genregericht terrein werken. Lhbtiq+-festivals zoals Outfest en Frameline fungeren als belangrijke ontmoetingsplekken voor deze groeiende groep.

De afgelopen vijf jaar zijn Jane Schoenbrun, Louise Weard, Alice Maio Mackay, Avalon Fast en Drew zichtbaarder geworden. Hun projecten overlappen regelmatig via cast en crew, en de meeste opereren volledig buiten de conventionele studiofinanciering en distributiekanalen.

Representatie blijft beperkt volgens GLAAD-gegevens

Een recent GLAAD-rapport getiteld “Where We Are in Film” meldde nul transpersonages in de 2025-releases van de tien grootste Amerikaanse distributeurs. Het gebrek aan representatie op het scherm weerspiegelt grotendeels het schaarse aantal transregisseurs dat op grote budgetniveaus werkt, met nog minder kansen voor transregisseurs van kleur.

Executives moeten stappen zetten, niet alleen om representatie te vergroten, maar ook om relevant te blijven voor het publiek. Gen Z redt grotendeels de bioscoop en de filmtheaters, en zij vormen de queerste generatie ooit.

Schoenbrun navigeert grotere budgetten en erkent isolement

Schoenbrun heeft bredere bioscoopexposure bereikt met de horrorcomedy “Teenage Sex and Death at Camp Miasma”, die in première ging op Cannes en dit weekend in roulatie ging. Terwijl de film zich voorbereidt op een bredere release via Mubi, reflecteert Schoenbrun op het feit dat zij een van de weinige transfilmmakers is die rond het budget van 10 miljoen dollar werkt.

Weards driedelige “Castration Movie”-anthologie heeft gefungeerd als centraal knooppunt voor de kring, waarbij Schoenbrun, Drew, Mackay en anderen in de afleveringen verschijnen. Lilly Wachowski trad op als executive producer bij het laatste deel.

Mentorschap en wederzijdse steun kenmerken de aanpak van de groep

Schoenbrun heeft actief shadowing-mogelijkheden gecreëerd voor opkomende regisseurs op de set. Eva Victor en Mackay deden via dit proces ervaring op voordat ze hun eigen projecten verder ontwikkelden. Opkomend filmmaker Sepi Mashiahof werd via het Fatales Forward-programma aan Schoenbrun gekoppeld en groeide later door tot scriptcoördinator op “Camp Miasma”.

We concurreren niet met elkaar; we proberen allemaal ons eigen ding te doen, maar hebben deze gemeenschap om op terug te vallen en steun te krijgen.

Microbudgetmodellen en alternatieve distributie houden carrières in stand

Velen in de groep blijven werken met zeer lage budgetten. Avalon Fast maakte hun debuut “Honeycomb” voor 5000 dollar en kiest ervoor een bescheiden praktijk in stand te houden via servicewerk in plaats van grotere producties na te jagen. Weard heeft de “Castration Movie”-serie uitgebracht via een pay-what-you-wish online model.

Muscle Distribution, in 2025 opgericht door programmeur Elizabeth Purchell als het enige trans-eigendom distributielabel, is een belangrijke uitlaatklep geworden voor verschillende van deze titels. Drews aankomende horrorcomedy “Trandemic” ontving onlangs een subsidie van 25.000 dollar van het Duplass Brothers’ Found Footage Feature Fund.

Onafhankelijke ruimtes bieden narratieve controle en creatieve vrijheid

Ondanks de aanhoudende consolidatie in de industrie, inclusief zorgen rond de voorgestelde Paramount-Warner Bros.-fusie, benadrukken de filmmakers de waarde van onafhankelijk blijven. Drew merkt op dat de huidige omgeving makers sterkt die perspectieven hebben die niet aansluiten bij de prioriteiten van de grote studio’s.

Het voordeel van vooral in deze indie-ruimtes te bestaan, is dat we ons eigen verhaal kunnen vertellen en de narratief een beetje kunnen beheersen. Ik maak de films die alleen ik zou kunnen maken.